วิ่งกระหืดกระหอบคาบข่าวจาก

ทหนังแท้กำลังเช็ดถูปืนพกอาวุธคู่กายและปืนไรเฟิ่ลคู่ชีพเป็นต้องทิ้งของทุกอย่างลงบนโต๊ะ ปากเข้มที่ค

จ้าของใบหน้าคมเข้มรกเรื้อไปด้วยหนวดเคราขึ้นจน

าย หมอนีนช่วยรักษาได้ แต่ต

ผู้ชายร่างเพรียวเตี้ยกว่านายหัวพยัคฆ์ถึง 20 ซ.ม. และมีผิวสีเข้ม ใบหน้าไม่ได้หล่อเหลาแต่สันกรามใหญ่อย่างคนที่มีเ

ูปลักษณ์ทุกอย่างตรงกันข้ามกับไอ้ทิตช

กอย่างนั้นครับนายหัว” ถึงแม้ไอ้ทิตจะหน้าเหมือนคนอีสาน

ไปตามไอ้พวกนั้นมาหากู

งนายหัวเอ่ยปากแบบนี

มอนีนไม่ให้ขึ้น บอกว่าขึ้นไปจะทำให้ไอ้เรืองติดเชื้อ ละ...และ

น” เสียงห้วนเริ่มแผดกร้าวขึ้นเรื่อยๆ ไอ้ทิตหัวหด เวรล่ะ งานนี้

อง มะ...หมอนีนบอกให้...ปะ...ไปเยี่ยมพรุ่งนี้จะด

ยู่บนโต๊ะแล้วส่องไปที่ไอ้ทิต “มึงไม่รู้รึไง นังหมอนั่น

วกเราคงตายไปไม่รู้กี่คนแล้วล่ะครับนายหัว” เสียงของไอ้ทิตระรัวเร็ว เนื้อตัวสั่นพั่บๆ ภาวนาขออย่าให้ปืนไรเฟิ่ลมีลูกกระสุน

เขารักดั่งพ่อบังเกิดเกล้า ลุงเจ็ทหรือไกรนาถ เจ็ทเตอร์ ริชแมน คือญาติที่เหลือเพียงคนเดียวของมารดา แต่เพราะลุงเจ็ทมีแม่เป็นคนอิตาลีและมีพ่อเป็นคนไทย ลุงเจ็

องเขา แต่ไม่มีวันเป็นไปได้ แถมพ่อแท้ๆ ข

ึงก็ไปอยู่ข้างโน้น

งานคนอื่นที่ทยอยมาดูไม่มีใครกล้าห้าม มีไอ้สินเท่า

ิตไอ้เรืองอยู่ในมือหมอ ถ้าไปขัดใจหมอ

เสียงคำรามก้องประดุจเสือร้าย บุหรี่ที่คาบอยู่หมดมวนเขาก็บ้วนทิ้งไม่สนใจจะข

ท่านั้นนะครับ โธ่...นายหัวครับ ถ้าหมอนีน

กษา เจอหมอพิรัชต์บ้าง เจอหมอนีนบ้างแล้วแต่โอกาส หลายคนหมอนีนก็รักษาดีกลับมาใช้ชีวิตเป็นปกติ แต

ัวไอ้เรื

น่นกรอด หมอนีรธาราต้องคิดอะไรอยู่แน่ๆ ลูกเสือลูกตะเข้แบบนั้นไม่มีทางคิดดีกว่าคนเป็

พกลูกซองอีกกระบอกเหน็บเข้าที่ซอกเอว ก่อนจ

ัวจะไป

บมาได้แน่ แค่นังหมอปากหวานหน้าสวยทำมารยาใส่นิดเดียว พวกมึง