อดเวลา 3 วัน เขาไม่พบทินวิทย์และคิดว่าผู้หญิงสาวหน้าหวานคนนี้เป็นวีรดา เพราะลักษณะรูปร่างหน้าตาที่สายสืบบอกมาก็ตรงกับเธอคนนี้ แม้จะบุคลิกที่

เสียงเรียกอย่างจิกหัว ด

ถาดเปล่าเข้าบ้านไปทันที หญิงสาวเดินเร็วแทบจะเป็นวิ่งเพื่อเข

ล่อนถามขึ้นทันทีที่เห็น

่อยให้ฉันเรียกหาอยู่

ช้กระถินหรือคะ” พิมพ์มาดาเรียกนางวิไลว่าป้า เพราะนาง

าเสื้อหยิบเงินออกมา 300 บาท ส่งให้พิมพ์มาดา “เอ้านี่ ฉันให้แกเท่านี้ เอา

ั้นไว้ พลางทบทวนในใจว่า

พอหรอกค่ะ เพราะแต่ละอย่างที่คุณป้าชอบก

็ต้องทำให้ได้ ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับ

ี หญิงสาวมองเงินในมืออีกครั้ง

าคาถูกๆ เอาแบบถูกที่สุดมีมั้ยจ๊ะ” พิมพ์มาดา

าขายให้เอ็งคนเดียวเท่านั้นนะเพราะสงสาร ถ้าเอ็งซื้อไม่ได้ก็ต้องโดนอดข้าวอดน้ำยิ่งกว่านักโทษซะอีก” ป้ามุกผู้ใจดีหยิบกุ้งที่เริ่มจะมีกลิ่นเล็กน้อยให้หญิงสาวและคิดในราคาที่ถูก

้ก็เช่นกันที่แม่ค้านั้นรู้จักกับพิมพ์มาดามานาน และรู้ว่าห

าอย่างอ่อนหวานประจบประแจง “วันนี้กระถินอย

อยให้มันเน่าเสียจนขายไม่ได้เลย” แล้วน้าช้อยก็ก้มลงไปที่ใต้แผงและหยิบปลาช่อนที่แช่เย็นอ

จดีที่สุดในโลกเลยรู้มั้ย”

รอก ข้าก็เห็นเอ็งเหมือนลูกเ

สาวบอกด้วยความปลื้มปิติ ก่อนก้มหัวให้น้าช้อยหยิบเ

ยืดลายน่ารักสีชมพูหวานแหวว หล่อนเอื้อมมือไปจะจับเสื้อตัวนั้น แต่ก็สัมผัสกับมือใครบางคน

บ แล้วหันไปมองคนที่

ินวิทย์กล่าวขอโท

กลัวในความคิดของพิมพ์มาดา หญิงสาว

นั้นและเดินหนีทันที เพราะเธอไม่ชอบแววต

ินวิทย์หลอกล่อ จริงๆ แล้วเขาบังเอิญมาแถวนี้ และจำได้ว่าสาวน้อยคนนี้เป็นน้องของวีรดา เพราะตอนที่กลับมาจากระนองและพาวีรดาม

..ใช่ค่

รู้จัก ถ้าไม่รังเกียจช่วยพาผ

อย่างลังเลชั่วครู่ ก่อนพย

ปที่อื่นแน่ ไว้ใจผมนะครับ” ทินวิทย์ยิ้มหวานที่คิดว่าเป็นรอยยิ้มกระชากใจสา

เดินกับทินวิทย์ แต่เขาไม่ได้เข้าไปทักในตอนนั้น เพราะมีงานสำคัญรออยู่ ภูผาขบกรามแน่นดวงตาคมกริบลุกวาวราวเปลวเพลิงโชต

************

ินวิทย์นั้นเป็นแฟนหนุ่มของวีรดา ความสงสัยเริ่มเปลี่ยนเป็นความไม่พอใจทันที

ีผมหาบ้านคุณน้าไม่เจอ

บ และพยักเพยิดให้พิมพ์มาดาเข้าไปด้านใน หญิงสาว

รีบแก้ตัว “เอ่อ...ผมชอบกินกระถินน่ะครับ คุณน้าครับ ผมซื้อผลไม้มาฝาก” ทินวิทย์ส

อยังเรียกพี่ ต้องยิ้มแก้มปร

ช่างมีน้ำใจ

คุณน้าน่ะครับ เห็นว่าต้นอ้อไม่อ

.จะกลับแ

ะครับ แล้วผมจะมาใหม่” ทินวิทย์ยกมือขึ้นไหว้ล

ยรถอย่างแรงด้วยความโมโห ที่จะได้จัดการกับทินวิทย์แล้ว แต่ดันคลาดกันเสียก่อน เขาจึงขับรถไปยังที่พักของทินวิทย์ซึ่งเป็นคอนโดของคนระดับปานกลาง ก่อนจะมองหารถของทินวิทย์ที่ลานจอดรถ แต่ก็ไม่เห็น ภูผาจึงนั่งรอทินวิทย์อยู่ในรถ ก่อ

นห้วงความคิด มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดที่ข้อมือปูดขึ้น ข้อนิ้วทุกนิ้วซีดขาว เขาต้องจัดการกับผู้