ท้าของคนทั้งสองกลีบดอก

หน้าหล่อเหลาปนอ่อนหวาน ผมสีเทาเงินเป

่างสดใสเจือด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนดุจแสงตะวันที่สามา

น้าอกของเขาทำให้ฮวาเย่ห์ห

ยไม่อาจเอ่ยเอื้อนวาจาออก

ยิ้มแล้วเอ่ยออกมาด

งข้าไปอีก

คลุมหน้า หาไม่แล้วคงได้ทำให้ตนเองขายหน้าเมื่อ

รุษเพศยังน้อยหากต้องตาผู้ใดนางยังแส

ัวนางมาหาได้เปลี่ยนแปลง เพราะเป็นเช่นนี้นา

ยงดังเมื่อเห

ินหรือไม่" ครานี้เขายกนิ้

ริบตาแล้วปรับอารมณ์ของตนเองให้คงที่ พ

โรงน้ำชาหวังจะแสดงฝีมือเพื่อสมัครงานจู่ๆ ก

าง เขาเดินวนอยู่สามรอบสำรวจนางจนทั

่ตบะสูงส่งเสียด้วย" เขาหรี่ตา "เจ้าจะโกหก

ไม่รู้จริ

นสตรี" เ

กษิณของเจ้าแม่คงมีอีกหลายสิ่งที่นางไม่รู้ ครั้นเห็นสายตารู้ทันของเขาแล้วก็ได้แต่ทอดถอนใจ นางไร้ซึ่งควา

ายอ

เหมือนว่าผู้ที่ลมหายใจติดขัดจะกลายเป็นเข

่แปลก แต่ที่แปลกคือท่านเซียนมาที่นี่ด้วยเรื่องใดปกติเซียนชั้นสูงนอกจา

่ตัดกับสีผมของเข

่าเพิ่งได้ตบะเซียนมาไม่นาน" นางก้มหน้าบ่นอุบอิบ คนผู้นี

็ยังมีกลิ่นเซียน

่ง จริงใจจนทำให้นางไม่อาจกล่าวหาว

ยไร้ซึ่งประสบการณ์ที่จะต่อกรกับบุรุษอีกท

.ขอบคุ

เหมือนกำลังกลั้นหัวเราะ ฮวาเย่ห์หยวนสำรวจตนเอง นางทำส

ารบกวนคุณชาย" น้ำเสียงของนางดูสุภาพลงมากด้วยตระหนัก

ับของข้าเองปกติไม่มีผู้ใดผ่านเข้ามาได้ท่านเซียนมีตบะแก่กล้านักถึงสามารถผ่านข่ายอาคม

าพอ่อนโยนยิ่งท่วงท่าของเขาช่างงดงามราวกับกำลังร่ายรำอยู่ท่า

งที่เสียมารยาท" นางกล่

้มน่ารักสดใสกลับมาให้

าวันนี้คงได้ยืนอยู่เช่นนี้ ข้า

เย่ห์หยวน รบกวน

ู่สนทนาอย่างถูกคอกันอยู่ชั่วครู่ เป็นเพราะกิริยาเป็นกันเองของเข