ข้อนี้ไม่อาจบอกเจ้าได้ เขาต้องการให้เราสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้า พันปีก่อนเมื่อเขาสำเร็จวิ

ดกลัวหรือเจ้าคะ นักรบสวรรค์

รค์กับมารสู้รบกัน มนุษย์จะได้รับผลกระทบและยิ่งยืดเยื้อเห็นทีว่าเผ่ามนุษย์คงได้สูญสิ้

้าใจแล้วข้าจะช่ว

ละเมื่อเขาพึงใจ เขาก็ให้รางวัลตอบแทน จอมมารผู้นี้อย่างไรก็เป็นบุรุษ ไม่ว่าเทพหรือมนุษย์เจ้าก็เห็นว่ามีนิสัยเดียวกัน ตั้งแต่เจ้ากำเนิดเป็นเ

รือเจ

น้า เอ็นดูความไม่รู้ในความงดงามจนดอกไ

าทางทำให้จอมมารผู้นั้นมีใจ และโน้มน้าวเขาให

ขณะหนึ่ง ใคร่ครวญไปมา นางยินดีรับภาระนี้เพื่อตอ

้าเต็มใจที่จะไป แต่ข้าแค่ไม่

มาแล้ว เจ้าคือคนผู้นั้นที่มีดวงชะตาเกี่ยวพันกับจอมมาร นอ

่นใจเลย ฮวาเย่ห์

ศิษย์จะพยา

ไม่พึงใจ เขาก็แค่จับโยนออกจากตำหนักไม่เคยทำร้ายผู้ใดสักคน คงเป

ค่ะอา

ไปบำเพ็ญตบะเป็นเซียนเมื่อหมื่นปีก่อน ในเวลานี้บ้านเรือนเปลี่ยนแปลงจากเ

ดีตจนมนุษย์ไม่อาจเอื้อมถึง แต่กระนั้นผู้คนก็ยังคงพากั

คิดย้อนไปถึงสิ่งที่เจ้าแม่กวนอิมได้สั่

ห้ามอย่างเคร่งครัดที่ฮวาเย่ห์หยวนต้องจดจำคือห้ามแสดงพลังเซียนส่งเดชหาไม่แล้วพลังเซียนนั้นจ

ตในแดนมนุษย์ภายใต้หมวกคลุมหน้าที่มีผ้าสีขาวบางปิดมิดชิด

มดีเพื่อเพิ่มตบะช่วยเหลือมนุษย์มากมาย ทั้งสตรีผู้

นเพราะเห็นว่าน่าสงสารจนบัดนี้นางไ

งหนึ่ง กลิ่นอาหารช่างยั่วยวน

หยวนเป็นเซียนใหม่จึงไม่มีสิทธิ์กินอาหารทิพย์ที่ทำให้อิ่มไปเป็นพั

วียซึ่งนับว่าเป็นเมืองสุดท้ายในด

ีกทั้งเพราะเป็นเมืองที่ใกล้แดนมารที่สุดจึงมีสำนักมารนอกรีตน้อยใหญ่ต

ฉับพลันสายตาก็ปะทะเข้ากับแผ่นกระดาษที่แปะติดอยู่หน้าร้

งรายวัน จ่ายวั

นค่าจ้างที่สูงมาก ข้าสามารถมีช