ต้องมนต์บุปผา

ับความมืดมิดในยามราตรี กลีบดอกที่ทนทานนั้นแม้จะถูกพัดปลิวด้วยลมหิ

ลิ่นหอมนั้นเข้าไปตนเต็มปอด นานเพียงใดแล้วหนอที่เธอมายังดินแดนแห่งนี้และต้องใช้ชีวิตเฉ

น้ำชาเ

าจากมือสาวใช้ กลิ่นหอมของชาลอยอบอวลปนเปไปกับกลิ่นดอกเหมยที่หอมหวานหลิวซือซืออมยิ้มเล็กน้อย ใบหน้างดงามผุ

้อยู่กันพร้อมหน้าแต่ก่อนหลิวซือซือไม่คาดคิดว่าจะมีคุณค่าเพียงนี้ แต่เมื่อไม่มีโอกาสเป็

พวกท่านกอดพวกท่านให้มากกว่านี้จะได้ไ

นแม่อีกแล้

อกดูเหมือนจะหายเป็นปกติแล้วแต่ในใจนั้นยังคงเจ็บปวด

ยู่ที่นี่อย่างมีความสุขอย่างเต็มที่แล้ว แต่แม่และพ่อข

ท้จริงแล้วในตอนนี้นายหญิงของนางคือบุตรสาวของท่านมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายที่มีความเชี่ยวชาญด้านอักษรและการปกครองอีกทั้งยังเป็นพ

านเสนาบดีไม่ต้องการให้นางเข้าวัง หากเป็นเรื่องคู่ครองแล้วขอให้ท่านมหาเสนาบดีให้หลิวซือซือเป็นผู

ต้องตาโอรสสวรรค์หรือท่านอ๋องคนใดได้ เขาไม่ต้องการให้หลิวซือซือยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเมือ

าเกิดพบหลิวซือซือโดยบังเอิญ หลิวซือซือที่ไร้เดียงสาของเขาได้มีใจให้คนผู้นั้นแต่

้ำในขณะที่พายเรือเล่นในสระบัวอันกว้างใหญ่ภายในจวน นางว่ายน้ำไ

้ำหลิวซือซือเกิดความจำเสื่อมอีกทั้งยังสติไม่ดีอีกทั้งนางยังทำไฟไหม้ห้องตนเองและเกิดเสียโฉมเพราะถูกไฟคลอกมาตั้งแต่นั้น ในขณ

ั้นไม่ได้บ้าแต่ประการใด นั่นเป็นเพราะเธอไม่ใช่คนที่นี่ ในร่างนี้เป็นเพียงวิญญาณ

องฟ้าแล้วกระแทกลงมาอย่างหนักจนเธอชาไปทุกส่วนของร่างกาย เธอมองเห็นพ่อสลบไสลอยู่ข้างๆ พร้อมกับเลือดที่อาบทั่

นเหลียงไปแล้ว ไม่รู้ว่าสวรรค์กลั่นแกล้งหรืออย่างไรทำให้เธอย้อนเวลามาเป็นร้อยปีแล้

นหุ่นยนต์ไม่มีชีวิตชีวาจนคิดจะฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้ง ท่านมหาเสนาบดีมีหน้าตาคล้ายคลึงกับบิดาขอ

ือนเด็กผู้หนึ่งในใจยังหวังอยู่ตลอดเวลาว่าจะสามารถกลับไปหา

น้าของตนเองภายใต้แสงเทียน แสงตะเกียงรำไรไม่สว่างม

ร้ไฝฝ้าราคีอันใด ส่วนด้านขวามีรอยแผลเป็นเล็กๆ

เขาสั่งช่างทำหน้ากากฝีมือดีจากต่างแคว

ลิวซือซือมีใบหน้าที่งด

ีแดงสดเย้ายวนโดยธรรมชาติ ดวงตากลมโตสะท้อนออกมาถึ

ใช่เรื่องง่ายเลยไหนจะต้องทนช้ำใจเพราะสามีสามารถมีภรรยากี่คนก็ได้ตามต้องการอีกทั้งส

มเสียหน่อยนะอย่าเ

ักดีกับเธอเป็นอย่างยิ่งแม้เธอจะโวยวายหรือจ

ฟโดยไม่เคยกล่าวหาว่าเธอ

ึ่งเติบโตในจวนอีกทั้งยังมีอาย

้ชุ่ยหลินอ่านเขียนรัก

็กกำพร้าเติบโตขึ้นมาก็

นูชุ่ยหลินก็พร้อมที่จะดูแลอย่างเต็มที่ กางปีกปกป้องนางจนหลิวซือซือรู้

หลิวซือซืออีกจอกรสชาติของชาดีเป็นอย่างยิ่งแต่หลิวซือ

มีน้ำเปล่

ุณหนูสุขภาพไม่ดีดื่มน้ำอุ่นห

ีส

ของตนเอง หลิวซือซือรินน้ำชาให้ตนเองอีกหล

นเป็นอย่างยิ่งลมเย็นพัดโชยเข้ามาทางหน้าต่าง หลิวซือซือหยิ

ักษ์หน้าห้องของตนเอง คิดว่าพวกเขาอาจไปกินข้าวหรือทำธุระอย่างอื่น

เพราะความปลอดภัยของเธอองครักษ์หลงจึงได้เหมาทั้งชั้

มพัดเย็นโชยกลิ่นดอกเหมยมาหากในยามปกติหลิวซือซือต้องรู้สึกหนาว

ะมีสิ่งใ

งไปด้วยโคมที่ห้อยเป็นแพต่อกัน หญิงสา

ๆ เธอรู้สึกว่าอุณหภูมิในร่างก

งเดินวนกลับมาทางเดิมในตอนนี

้องของตนเองเมื่อหยุดอยู่หน้าห้

เองกำลังตกอยู่ในความฝัน เธอคิดว่าตนเองได้ก้าวเ

ังจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองเพราะรู้สึกร้อนราวกับมีบางอ

ว่าอาจเป็นชุ่ยหลินนั่นคือความรู้สึก

ละชิ้นอีกทั้งแข้งขาก็รู้สึกอ่อนจนแทบจะล้มสุดท้ายหลิวซือซือก็ได้แต่คลานเข่า

องขึ้นนอนบนเตียงสำเร็จ ร่างกายเหมือนขาดอะไรบางอย่

อตัวตนเองไปมาอย่างทุรนทุรายเพื่อคลายอ

ัวเองอีกทั้งยังกระหายน้ำเป็นอย่างยิ่ง ลำคอแ

รู้สึกแปลกประหลาดที่สำคัญทุกครั้งที่มือของเธอสัมผัสเนื้

นอีกทั้งยังเสียดสีส่วนของความเป็นหญิงเข้ากับ

กต่อไปแล้ว กลับมีบุรุษรูปร่างสูงองอาจใบหน้าหล่อเหลาในอาภรณ์สีดำ

ังเล่นกับตนเองส่งเสียงครางยั่วยวนให้เขาเข้าหา

เอง มันตั้งชันจนแทบจะปริแตกสตรีร่า

ตกตะลึงไม่น้อยที่เห็

างจึงได้ดึงดูด

หมอนข้างกำลังหลอกล่อให้เขาบดเบียดมังกรอ

คมเขียมผู้นี้ช่างน่