เข้ามายังห้องโถง แล้วก็เดินตร

่ากันแล้วเธอจะทำตัวดี ๆ ไม่คิดเลยว่าเธอจะใช้วิธีสกปรก ๆ แบบนี้ น่าขยะแขยงที่สุด

ฉันไปทำให้เธอโมโห เธอถึงได้พลั้งมือผลักฉัน ทุ

แล้วก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาเหมือนเป็นผู้ถูกกระทำทำให้ดูน่าสงสาร แ

ูดกับเซิ่งเกอด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงกา

ารให้เธอขอ

มโหจ

ิน แล้วก็ยิ้มออกมา จากนั้นก็ดึงมู่จือหนิงออ

ียงขึ้นมาซะอีก แต่กลับไม่คาดคิ

จว่าสรุปแล้วเซิ่งเกอต้องการจะทำอะไรกันแน่ จนทำให้เธอล

ีย

อ๊

ร้อยเท่า มู่จือหนิงเอามือกุมหน้าบวม ๆ ข

นี้ เธอตบแรงจนฝ่ามือของเธอเองก็ชาไปเล็กน้อย เห็นไ

ูไม่แยแสจนน่าประหลาดใจ แล้วก็ดูไม่เหมือนก

งอ่อนโยนว่า “ในเมื่อเธอบอกว่าฉันรังแกเธอ งั้นถ้าฉันไม่ตบเธอจริง

ย่างอ่อนแรง น้ำตาคลอเบ้า

งเกอจะกล้าลงมือต่อหน้าต่อตาเขาแบบนี้ ทำให้

บบังคับ “ไม่เพียงแต่ไม่ขอโทษ แต่เธอกลับทำรุนแรงกว่าเดิ

ากไปแล้ว

ใบหน้าของเธอเผยรอ

อน ก่อนที่จะจากกัน ฉันขอมอบของขวัญ

ึกหนาออกมาจากกระเป๋า แล้วก็ขว

หมือนหิมะก็โปรยป

วามสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยคำเยาะเย้ยถากถาง ถ้อยคำที่ใช้บ่งบอกถึงความเย่อห

นี้ ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างเป็นหลักฐานที่ชัดเจนมาก จนทำให้สามารถสรุป

แล้วก็มองไปที่มู่จือหนิงที่

อ่านเนื้อหาบนกระดาษจบพอ

าเฟิงหยุนเหนียน เพื่อขอให้เขามาหาเธอที่โรงแรม แต่แล้วเธอกลับไม่คาดคิดว่าคนขับรถจะ

รกเธอจึงแค่อยากจะส่งข้อความไปทำใ

ครั้งนี้เซิ่งเกอจะกล้า

ียนจะมองเธอ

ที่แพ็คของใส่ไว้เรียบร้อยแล้วขึ้นมาแล้ว ก่อนที่จะจากไป

กทอดทิ้งนั้นไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคุณ！ เพราะฉันไม่ได้ต้องกา