ก๊อ

ห้องจากอีกฝ่าย เธอเปิดประตูเข้าไปอย่างกระทันหันและเห็น

ื้น น้ำตาใสๆ ไหลนองเต็มหน้า”แม่โยโกะไสบาย แม

อ” อดิศักดิ์แทรกพูดได้แค่นั้

าอดิศักดิ์นั้นเป็นคนที่ชอบรับเงินใต้โต๊ะจากพนักงานหากอยากเลื่อนตำแหน่ง เมื่อก่อนเธอก็ไม่ได้สนใจเพราะตำแหน่งเธอเลื่อนจากยอดขายที่เธอทำได้อยู่แ

องทำให้พราวตะวันและอดิศักดิ์หันไปมอง ร่างสูงนั้นม

นลูกค้าที่มาติดต่อกับเจ้านายของเธอ และคงฟังไม่

่างไรคะ พี่โก้จะ

การหนุ่มทำเป็นเหมือนว่าไม่กล้าพูด “แต่ว่

หญ่ เรื่องที่เราคุยกันวันนี้เป็นอันว่าจบผมและจะ

ึ้งไปถนัดตา

รที่เดอ ลา ครูเซด์จะไม่เปิดโปงประวัติของเขา นับว่าเป็นความปราณีที่สุดที่ไมเคิลให้ แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นตอนนี้ ตอนที่เขากำลังจะ

คุณไมค

มดาของผู้พูด หากแต่คนที่อยู่ในห้องกลับรับรู้ได้ถึงความเยือกเย็นได้ชัดเจน โดยเฉ

ขา น่าก

อ่อ

ป” เขาเดินมาพูดกับอดิศักดิ์ที่โต๊ะ สายตาคมกริบที่หร

วิต ก่อนออกไป แม้แต่มองหน้าพราวตะวันเขาก็ไม่ได้ทำ เขาไม่อยากอยู่

เสียมารยาทกับลูกค้าอีก เมื่อสติมาแล้วเธอก็แทบอยากเขกหัวต

คมที่ตอนนี้หันมามองเธอเหมือนจะเล่นงานอะไรส

ษาไทย ภาษาที่พราวตะวันไม่คิดว่าเขาฟังรู้เรื่อง เธออึ้งสักพักเ

ปไหนหรือ” เขา

ยุดก่อนจะหัน

ไปทำงาน

เรื่องที่คุย

วค่อยมาคุยกับผู้จั

ะเป็นเจ้าของที่นี่ด้วย” พราวตะวันหันมามองหน้าเขาเต็มตา แล้วเธอก็ต้องอ

นมีแววแปลกๆ อะไรเธอก็อ่านไม่ออก แต่เธอแค่รู้สึกว่ามันทำให้เธออึดอ

ห้พราวตะวันรู้สึก

เล่าเรื่อ