ินทางกลับคฤหาสน์ตัวเองเสียที นาเซียรู้สึกว่าระยะเวลาสิบวันช่างยาวนานเป็นปีเสียเหลือเกิน แม้จะมีอันอยู

มีแต่หิมะปกคลุม แต่ในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยดอกไม้ อีกทั้งยังม

่เข้าใจ แต่พอเห็นหญิงสาวที่เดินออกมาจากเรือนกระจกเธอก็เข้าใจได้ดี เซลีนเดินถือช่อดอกไม้ช่

นาเซียทำท่าเชิงบ่น แต่พอเอ่ยถึงสวนที่คฤหาสน์ตัวเองทำไมเธอถึงรู้สึกคุ้นขึ้นมา นาเซียวิ่งลงมายังเรือนกระจกก่อนจะเดินเข้าไป

มาด้วยความตกใจ ทั้งโต๊ะในสวน ทั้งดอกไม้ล้วนแ

เซีย” นาเซียหั

่อที่มีเพียงคนในครอบครัวเท่านั้นที่เอ่ยเรียกชื่อนี้ได้ นาเซียจ้องมองสีหน้าของเขาที่ดูไม่แตกต่างจากทุกครั้ง

ู่ที่นี่กัน” นาเซียรี

ให้เขาเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า ตอนนั้นเธอแค่ต้องการประชดเขาเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าคนอย่างดยุกกาบริเอลจะทำอะไรได้ถึงเพีย

ได้ ไม่สู้ส่งฉันกลับไปยังคฤหาสน์เสียจ

เจ้าจะยังคงไ

ำไ

ังมาช่วย” แววตามิกาเอลดูกังวลเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้เลยว่าเข

ม่ใช้หินเวทเค

่งมีชีวิตแล้วละก็ สัตว์ปีศาจพวกนั้นก็สามารถตรวจสัมผัสได้ ไม่แน่พวกเจ้าอาจจะไม่ได้ตก

นาเซียหมุนตัวกลับไปมองแปลงดอกไม้ แม้จะรู้สึกดีที่ได้เห็นด

้ ถ้าเจ้าต้องการ” นาเซียรีบหันหน้ามองเขา แววตาคมยังคงนิ่งเฉย เธอกำลังคิดว่าเขาต้อง

นอยู่หน้าคฤหาสน์ดาร์เรล ไม่ใช่เขตปราสาทของท่าน” นาเซี

ลยกมือจับไหล่บาง นาเซียนิ่งรอฟังสิ่

ัชทายาทก็ไม่ยอมปล่อยเลดี้บอร์นเนอร์ห่างแม้เพียงก้าวเดียว” มันก็จริงอ

าเขาอย่างอดนึกไม่ได้ เธอจะช่วยเขาได้อย่างไรในเมื่อเธอไม่ได้มีพลังเยียวยาเหมือนกับเซลีน แล้ว

อไม่อยากเอาชีวิตต้องมาติดอยู่กับตัวร้ายอย่างเขา ถึงอย

ยังทำให้ข้าห

อาการท่านทุเ

ยากได้สิ่งใดข้ายิน

จริงหรือไม

สียงเขาดูสงสัยพร้อมจับจ้

เขตอื่น แต่สามารถเคลื่อนย้ายไปยังโลกอื่นได้ท่านมีให้ฉันห

ไม่คิดว่าสิ่งที่เธอต้องการนั้นจะเป็นเพียงหินเวทเคลื่อนย้าย แม้มันจะเ

ท่านดยุก” นาเซียเลี่ยงที่จะไม่ตอบคำถามของเขา เธอจะบอ

อย่าง นาเซียทิ้งตัวเองนั่งลงเก้าอี้ประจำของเธอ อันยกชาเข้ามาให้ กลิ่นของมันช่างหอมกว่าทุกครั้ง หรือกลิ่นที่ผสมผสานของดอกลาเวนเดอร์กันทำให้รู้สึกว่าห

ะตูห้องพักเธอ นาเซียรอบมองดูที่ประตูบาน

สียงโวยวายเมื่อเขารู้ข่าวจากมิกาเอล ว่าจะแต่งงานกับนาเซีย เขา

นจะตัดสินใจได้” นาเซียกล่าวอย่างประชด เธอรู้สึกรำคาญท่าทางราวเจ้

เลยรึไง” ลาฟาซย้ำถึงสิ่

อยู่ดี” นาเซียเดินตรงไปยังลาฟาซที่ยืนจ้องตาเธอเขม็ง ลาฟาซถอยหลังเล็กน้อยเมื่อ

น” ลาฟาซยกมือห้ามเมื่อนาเซี

บอก พระองค์ลืม

..เรา

เธอหันมามองอันก่อนจะถอนหายใจออกมา ทำไมชีวิตเธอดูวุ่นวายนัก ยังดีที่เซลีน

่นี้หมายถึ

รพรรดิ คือ ราชินี ส่วน