ิช.

่เด็กแต่พอจบมอต้นยัยนี่ต้องย้ายไปอยู่บ้านย่าที่ต่างจังหวัดก็เลยทำให้ห่างกันก่อนไปยัยเมย์ก็ฝากฝังพี่ชายให้ดูแลเพื่อนสนิทนั่นก็คืออลิซ และที่มันมารับมาส่งก็เพราะพ่อแม่อลิซท่านต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศบ่อยๆไม่ค่อยอยู่ไทยก็เลยฝากฝังไอ้มาร์ชดูแลอลิซแทนคือพ่อแม่อลิซไว้ใจมันมากไงถ้าไม่ไว้ใจคงไม่กล้าปล่อยให้ลูกสาวเพียงคนเดียวไปไหนมาไหนกับผู้ชายหรอก แต่ผมรู้ว่ามันไม่ได้คิดกับอลิซแค่เพื่อนน้องสาวไง ผมเป็นผู้ชา่ยผมดูออกว่ามันชอบอลิซแบบไหนแต่ผมไม่รู้ว่าอลิซรู้ตัวมั้ยว่ามันชอบเธอแต่ผมก็ไม่ถามไม่อยากชี้โพรงให้กะรอกให้อลิซรู้ตัวว่าไอ้นี่แอบชอบเธออยู่และผมก็ค่อนข้างมั่นใจว่าไไไอ้มาร์ชมันก็คงไม่เคยบอกอลิซว่ามันชอบอลิซในเมื่ออลิซบอกว่าเป็นพี่ชายผมก็เออ ออ ไปตามนั้น

ู้หญิงตัวเล็กหน้าลูกครึ่งที่ไอ้มาร์ชจับมืออยู่ ดูแล้วอายุน่าจะพอๆกับน้องติณณ์"พี่มุ่ยเป็นหลานอาเมย์กับคุณลุงมาร์ชครับลูก พี่มุ่ยขานี่น้องติณณ์นะคะ เป็นเพื่อนกันนะคะ

ร่อต่อกระซิกกันแล้วอดหมั่นใส้ไม่ได้ ผมเดินไปแทรกกลางระหว่างสองคนนั้นแล้วทำเป็นเลือกเครื่องดื่มโดยไม่สนใจ"อะไรของนายเนี้ย" อลิซหันมาตวาดใส่ผมเพราะผมเอาตัวเข้าไปแทรกกลางระหว่างเธอกับไอ้มาร์ชจนไอ้มาร์ชเกือบล้ม"อะไร ฉันรีบมาซื้อน้ำให้ลูกลูกบ่นหิวน้ำ" ผมพูดโดยไม่ได้หันไปมองหน้าเธอ"ฉันซื้อแล้วไม่เห็นเหรอ" อลิซชี้ไปที่เครื่องดื่มตรงหน้าที่พนักงานเพิ่งนำมาวางตรงเคาท์เตอร์"แล้วทำไมไม่บอก""ก็นายไม่ได้ถาม""แม่ค๊าบบบผมหิวน้

ิซ

ุกแบบนี้แล้วเขาก็พาฉันนั่งม้าหมุน เขาคอยถ่ายรูปให้ฉันคอยซื้อน้ำซื้อขนมให้ฉันกิน เขาดูแลฉันดีมากๆคิดถึงตอนนั้นแล้วฉันอดยิ้มไม่ได้ ตอนนั้นฉันมีความสุขมากๆเลย แต่มันคงไม่มีวันนั้นอีกแล้วล่ะ"ยืนคิดอะไรอยู่ หรือคิดถึงตอนนั้นที่ฉันพาเธอมานั่งม้าหมุน" ฉันตกใจเมื่อเสียงพูดดังอยู่ข้างๆหู"เต" เขามายืนอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมือ่ไหร่ไม่รู้ จนฉันต้องรีบถอยออกมา"อยากนั่งม้าหมุนมั้ย""นี่มันของเด็กจะนั่งได้ไง""พูดแบบนี้แปลว่าอยากนั่ง นั่งได้นะมันรับน้ำหนักผู้ใหญ่ได้""ไม่เป็น..ว๊ายยย" ฉันที่กำลังปฏิเสธก็ต้องร้องตกใจเมื่อจู่ๆร่างของฉันก็ลอยหวือด้วยฝีมือของเขา เขาอุ้มฉันไปนั่งบนม้าหมุน ภาพในวันเก่าก็ย้อมเข้ามาในความทรงจำของฉันเขา