ับใครก็ไม่ได้เลยเธอจะโทาตามโทรเช็คตลอดว่าจะกลับกี่โมงพอผมบอกว่าผมต้องไปทำรายงานที่หอเพื่อนเธอก็ไม่พอใจโกรธปิดมือถือ บล็อกเบอร์ผมจนผมต้องรีบกลับเพราะเป็นห่วงเธอซึ่งตอนนั้นอลิซท้องได้หลายเดือนใกล้คลอดแล

อกำลังจะคลอดลูก ผ

าเลิกกัน

ว่า

ลิกกั

ลิ

ทุกวัน เตจะไปไหนมาไหนไม่ได้เลย ลิซจะให้เตอยู่ด้ว

ียวมีเหรอลิซจะไม่ใ

ความว

ไม่ได้แค่ไปเรียนอย่

นห่าไร

วีวี่เพื่อนในกลุ่มของผมเอง ในรูปผมกำลังอุ้มวีวี่ที่เมาไม่ได้สติเข้าห้องของเธอซึ่งถ้าเป็นค

่มีอะไ

กหก ลิซไ

ต่ จะเชื่อไม

เตเลว

ไม่แรงไปหน

อเลิกกับลิซทั้งที่

าเตมีคนอื่นเพียงแค่เห็นรูปร

หรอเตว่าลิซงี

ัวงี้เง่า

มันงี่เง่า งั้นไม่เป

องห่วงหรอกลูกเต

ูกของลิซลิซจะ

ไงวะลูกของเ

ย้ายไปอยุ่อังกฤษกับพ่อแม

ได้น

าม" พูดจบอลิซก็เดินกลับเข้าไปใน

๊ยยย เจ็บ

อคเพราะอลิซนอนอยู่ที่พื้นมีเลือดมีน้ำอะไรก็ไม่รู้ไหลออกมาเต

รงดี ผมกับอิซตั้งชื่อด้วยกันเอาไว้แล้วตั้วแต่อัลตร้าซาวน์แล้

บไม่คุยกันเลย เช้ามาผมไม่เรียนเย็นมาผมก็เข้ามาดูลูกให้อลิซได้พัก เป็นแบบนี้มาจนลูกครบอายุหนึ่งเดือน ถามว่าผมเสียใจมั้ยมี่ต้องเลิกกับอลิซ ก็เสียใจนะเพราะเราสองคนเคยวาดความฝันไว้ด