ะเฉินหลีซือก็ไม่ได้พูดอะไรเลยเช่นกัน หลังจากเป็นส

ื่อนสามีของตัวเอง เพ

ร้อยแล้ว ที่นี่เป็นร้านอาหารที่หรูหรา

ค่ะ” พนักงานต้อนรับทักทายกับเฉินหลีซืออย่างเป็นกัน

ฉินหลีซือเข

ความสุขหน่อยนะ อย่าทำหน้าบูดบึ้งแบบ

ามค่ะ” ฉัน

เดินเข้าไปใน

ย ไม่ได้เจอ

อนเดิม ใบหน้าของเธอดูขาวและเร

ด้ไม่นานแล้ว แต่ทำไมฉันถึงได้รู้

ันมานานเลย” ฉัน

” รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอดูจริงใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ร

ลับไปว่า “หลับ

ต็ก เฉินหลีซือกำลังห

เห็นท่าทางที่เอาอกเอา

ินหลีซือบอกว่า คุณมีคนท

นใดนั้นในหัวของฉันก็นึกถึงชา

ฉินหลีซือสั่นเล็กน้

ปมั้ย

ไม่ได้ทันตั้งตัว ฉันเหลือบมองเฉินหลีซ

ปเขาอยู่ในโทรศัพท์ ฉันยิ้มเล็กน้อย ก

ีไหม？” เหรินธาก็ยั

บโทรศัพท์มือถือออกมา พลางคิดไปด้วยว่าควรจะเอ

ที่ดีต่อกันอยู่ ฉันจึงนึกถ

ที่ยาวสลวย พร้อมด้วยใบหน้าที่อ่อนเยาว์และหล่อเหลา ปิแอร์ที

รศัพท์ไปใ

ริงผู้ชายที่ซือเจียเหลยชอบแตกต่างจากคุณอย่างสิ้นเชิงเลยนะเนี่

ว แล้วก็พูดขึ้นมาอย่างเ

ล่ะ？” เหรินธายื่นโ

รศการศิลปะในลียงน่ะ ในอนาคตก็คิดว่าจะม

ขาไหม？”

นไปชั่ว

็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได

วลเรื่องซือเจียเหลยแล้วล่ะ เรามาอวยพรให้ซือเจียเหลย

ต้องยกแก้วขึ้

เหรินธามองฉันด้วยใบหน้าที่ดูจริงใจสุด ๆ แต่ฉันรู

่ะ พวกคุ

ก็ดื่มเครื่อง

นไส้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ฉันหวังว่าจะทานอาหารมื้อนี้ให้เสร็จโดยเร

ก่อน” ฉันหาข้ออ้างพูดขึ้นมา เพ

อยู่แล้ว เขากำลังประคองเหรินธา แล้วก็ช

ย เดี๋ยวผมต้องไปส่งเธอกล

รอก เดี๋ยวฉ

จากประตูหมุนของร้านอาหารไป ทันใดนั้นกล้ามเนื