นยกมือปิดหน้า ร้องไห้จนหัวไหล่สั่น ฉันไม่ได้ป่วยเหมือ

่วยไหมคะ?” เสีย

ันขมวดมารวมกันอยู่ที่กลางหน้าผาก ฉันมองปอยผมที่ตกลงมาเกือบถึ

่วย” ปลายนิ้วชี้เรียวสวย สวยเท่าที่เคยเห็นบนมือของผู้ชาย ฉันทรงต

ากสินะ เขาเลยทนไม่ไหวลงทุนลอ

ไรค่ะ” ฉั

นเพื่อนเรียนห้องเดียวกันนะ” เสียงพี่ช

“

็ตามมาติดๆ ฉันมองพี่ชายของฉันสลับกับชายแปลกหน้าที่ดูดีจนเกือบลืมหาย

ทำไม่ได้อีกเหรอ?” เมฆาเดินมาหยุ

มน้ำตาของฉันหยุดไหลแบบอัตโนมัติ “อย่าปากเสียสิเมฆ น้องใจเสียแล

ันหันไปแยกเขี้ยวให้พี่ชาย “ถ้ารสาปั่นจัก

ัวอยากเจ็บตัวมาก

จ พี่ชายของฉันยังจ้

ฉันเงยหน้ายิ้มประจ

ค่

บาๆ กับมุมปากขอ

ยวกัน แถมผลการเรียนของเขาอยู่ในระดับหัวกะทิเสียด้วย ทั้งรูปหล่อ ทั

หน้าตาย “ฉันมาห

ี่เป็นคนไม่สนโลกก็ยังถูกยาย

งสาวอยากปั่นจักรยานทำไมไม่สอนหะ”

อง “ฉันอ่านหนังสืออยู่โ

่าไหร่แล้ว กลัวสอ

องเพื่อนสนิทตนเองตาปรอย “อย่างฉันถ้าสอบ

จำตำราเรียนหรือการอ่านหนังสือเพื่อทบทวนวิชาที่เรียนมาเป็นเรื่องอยากสำหรับ

ยวพี่ลุคคนนี้จะสอนเราปั่นจักรยานคันนี้ให้ก็ได้ค่ะ” ฉันมองตาค้าง รอยยิ้มสว่า

ฉันลุกขึ้นยืน ฉันยื่นมือ

านนะ เดี๋ยวพี่จะช่วยจับให

ยเท้าตวัดขาคร่อมรถจักรยานไว้ และพยายามนั่งบนอานจักรยานทรงตัวให้นิ่งที่สุด ฉันรู้สึกถึงความม

นจักรยานไปข้า

ากให้ แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาออกแรงปั่นจักรยาน สายลมเย็นๆ พัดโชย