img แสนชัง  /  บทที่ 4 ดื้อรั้น | 6.56%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 4 ดื้อรั้น

จำนวนคำ:1809    |    อัปเดตเมื่อ:28/06/2023

บนนั้น เขาก้มหน้ามองเด็กสาวที่ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแกร่งเดินผ่านหน้าเพื่อน

รับศพยั

ู่หมั้นของยัยมัสไหม เหมือนมีเป

อุ้มนะ เหมือนแบบจะจับ

พียงนิดเดียวแล้วอุ้มเอามัสลินเดินออกมาจากคลับ เขาไม่สนใจสายต

่ารังเ

ุ

ย! มัส

็นเมื่อก่อนเธอคงก้มหน้าก้มตาเพราะกลัวแว

าดฉันเหรอม

อะไรกับมัสนี่คะ พี่รังเกียจม

ั่

จะเดินออกไปแต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อปกป้องค

เธอพูดว่าเ

ค่ะพี่ป้อง มัสไม่อย

นมัส

บีบแขนเล็กเอาไว้ด้วยความโมโหจนแขนขาวของเธอเก

ุกโชน เขาดึงแขนเธอเข้าหาตัวเองแววตาของเขาคาดโทษคนตัวเ

ง มัสจะแต่งงา

อ ฉันเกลียดเธอ

ต่มัสรักพี่ป้อง พ

เลยนะ ผู้ชายไม่เอาก

่ป้อง อึก .

ดื้อด้านและก้าวร้าว ไม่เหมือนคนที่เขาเคยรู้จัก ต้

อยมั

าส่วนโค้ง กับรองเท้าส้นเข็มสีเดียวกับชุด ขับให้เธอดูเซ็กซี่ กระโปรงของเธอยาว

เธอแน่นขึ้นเมื่อม่านมัสลินพยายามสะบัดตัวออกจากเขาซึ่งปกติแล้ว เธอจะเป็นฝ

าอะไรของเธ

ก็เรื่องของมัส ถ้ามัสจะแก้ผ้าเดิน

ห้เข้าหาตัวแล้วดันแผ่นหลังบางของเธอที่ไม่มีอะไรปิดกั้นเพราะชุดของเธ

อย่าทำอะไร

ท่ากับมดแรกเกิดเลยก็ได้มั้ง มันทำให้ปกป้องแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย เธ

้ป้

้อฉุดกระชากกันอยู่ที่ลานจอดรถ ทำให้พวกเขาต้องวิ่งเข้าไปห้ามป

้าง ส่วนดินแดนวิ่งมาจับประคองร่างบางเอาไว้เขาปัดๆ เสื้

มเนี่ย ไปจั

คงจับตัวเขาเอาไว้ก่อน ดินแดนก็รีบปัดๆ เสื้อผ้

บไหม

่เป็นไรค่ะ

ยเลย มารยาหญิงหลายร้อยเล่มเกวียนเสียเหลือเกินนะแม

นมัสลิน ฉันสั่

นกับเพื่อน พี่ป้องไ

ื

ั

ย

ยเป็นแบบนี้มาก่อน เธอไม่เคยเป็น อะไร ใคร ทำให้เธอเปล

นมัส

่านมัส

กำลังพยายามสะบัดตัวให้ออกห่างจากเพื่อน น้ำเ

ค

นบุรินทร์ โน้นสุดเขตต์

ขอบคุณที่ช่วยนะคะ

ียกว่ามั

ไปกระชากแขนเธอเข้าหาตัวทันที เขาไม่ได้อยากจะแตะตัวเธอนักหรอก มันเป็นเสนียดมือ

ไปไ

! ไอ้

กับฉัน เด

มา เพื่อนมัสรอมัสอยู

ียงฉันเหรอ

ขาปล่อยมือออกจากเธอ ม่านมัสลินตั้งท่าจะหมุนตัวกลับเข้าไปหาเพื่อนอ

ง เดี๋ย

้พี่ป้อง ไอ้คนเ

ุ

มไม่ให้เธอดื้อกับเขาส่วนเพื่อนๆ ของเขาก็ทำ

้องบอกไม

ว่าเกลียดเข้าไส

สงสารน้อ

นมามองหน้ากัน แล้วมองกลับไปที่ดินแดน ก่อน

ันเกลียดหรือม

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY