วมาเที่ยวเต็มที่ มีทั้งแบบเป็นกลุ่มและมาเป็นคู

นึ่งเป็นที่พักตลอดการท่องเที่ยวทางทะเลครั้งนี้ เธอถอดเสื้อแขนยาว ถอดแว่นว

อไปนี้ เธอ

็บเกี่ยวช่วงเวลาแสนพิเศษให้ได้เยอะๆ ไหนๆ

มองเพดานสีขาว กำแพงสีขาว และเฟอร์นิ

เคาะประตูดึง

เป็นใครสักคนที่เป็นพนักงานบนเรือนั่นแหละ ตอนนี้พบูหิวจนแสบท้อง เ

มานอนโง่ๆ

มทิวทัศน์ที่ไม่เคยมีโอก

รื่องกลุ่มคนที่ไม่หวังดีกับตัวเอง เธอกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง ฉวยกระเป๋าที่วางอยู่บนพื้นมา

กจากรองเท้าผ้าใบเก่าๆ แล้ว เธอไม่เคยมีรองเท้าแบบอื่นเลย ทั้งที่ตัวเองทำงานเป็นพ

ทางเดินจากที่

โผล่ที่ดาดฟ้า มีผู้คนนั่งเล่นเดินเล่นพอสมควร แต่ที่น่าสนใจกว่าคือส

เธอเดินเลยไปที่ริมสระ เอื้อมมือไปแตะน้ำใสเย็

ว่ายน้ำลงสระ ไม่รู้หรือไงหะ!!”

ลงไปในสระสักหน่อย เธอแค่อยากสัมผัสน้ำใสๆ ที่มองจนเห็น

าคนรู้เรื่อง” พบูเปรย

คือการยั่วโทสะดีๆ นั่นเอง แต่ครั้งนี้พบูกลั้นความไม่พอใจไว้ไม่อยู่ ผู้ชายตรงหน้า

หนักส่วนไหนของ

รอบแล้ว แต่ยังไม่เคยทำได้สำเร็จ ตั้งแต่เหยียบขึ้นมาบนเรือ

เราไม่อนุญาตให้ลงสระนะคะ” พนักงานเสิ

บางคนนั่นด้วยหางตาและสะบัดหน้าใ

น้ำ เธอยกมือลูบท้องรู้สึกหิวขึ้นมาตงิดๆ แต่ยังไม่ถึงเวลาอาหารมื้อเที่ยง ซึ่งทางเร

าร มีพนักงานทยอยยกถาดอาหารม

หรือยังคะ?” พบูพยา

์เครื่องดื่มบริการ สั่งท