พนาลีเอ่ยถามครุฑีน้อยเมื่อกษัต

ลี? ” นิศามณีไม่ใช่แค่เพียงไม่ตอบ แต

..

ถามของนิศามณีก่อนจะถอนหายใจออกม

ณเมฆามีใจให้แก่ครุฑีน้อยตนนี้ พนาลีก็รู้ในทันที ว่ากษัตริ

พนาลี? ” นิศามณีถ

หัว ด้วยองค์เองแล้วล่ะเพคะ ” พน

ด้ยินเช่นนั้นก็น

ักทรงเสวยเดี๋ยวนี้เลยหรือไม่เพคะ? ” พนาลีรีบเอ่ยถาม

รุฑีน้อย

่อมฉันจัดโต๊ะเสวยในสวนข้าง

าลี ” ครุฑีน้อยกลับมีคำ

” พนาลีรีบตอบขึ้นมาทันใด เมื่

กเห็นดอกไม้ของเมืองยักษ์แล้วว่าจักส

นว่าเป็นสวนดอกไม้ เนื่องจากนางชอบดอกไม้มาตั้งแต่เยาว

ลีรีบพานิศา

มองเศร้าไปมาก เมื่อรู้ว่าพระสุว

สุกให้ครุฑีน้อยได้เลือก เนื้อกวางสดที่หั่น

ในจานใบสวย รวมทั้งผลไม้แปลกตา ที่ได้แกะ

ถกินได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหรือพืชผลไม

กจานอย่างละน้อยๆ แต่กลับเลือ

ล่นในสวนดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมคละคลุ้งไม่แพ

บตาพริ้มก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ

์มีกลิ่นหอมได้ถึง

ังผ่อนคลายกับกลิ่นดอกไม้ ก่อนจะยิ

ือหัว ” อินสูรย์พูดขึ้นเมื่อเห็นกษัตริย์ของตนเอาแต่จ้อง

พียงดอกไม้อย่างเดียวดอกห

” อินสูรย์พูดขึ้นพร้อมกับสายตาชำเรืองขึ้นมองใบหน้

่องจริงหนา อินสูรย์ ” พระสุวรรณเมฆาหันไปท

” อินสูรย์รีบพูดขึ้นเมื่อเห็นสายตาของกษัตริย์อส

..

ระธิดาเล่าพะยะค่ะ? ” ยังไม่ทันไรอิ

ใดกันอินสูรย์? ” กษั

่าพระอนุชาหวาดกลัวอันใดถึงต้องเอาชีวิตพระธิดา

ให้พร้อมเถิดอินสูรย์ ราตรีนี้เราจักขึ้นไปคีรีลอยฟ้

ือหัว ” อินสูรย์

? ” พระสุบินพูดพร้อมกับพระขนงขม

นกันมานาน บัดนี้เมืองยักษ์เบื้องล่าง มีโดมมหาเว

ได้ปกป้องนิศามณี? ” พระสุ

ระหม่อมทำเช่นไรต่อพะย

กตเฉกเช่นเดิมเถิด หากมีสิ่งใดผ

ล่าทหารครุฑากลับไปสอดแ

่ะองค์เ

บัญชาก่อนจะเร่งกลับไปเฝ

ที่แสนจะงดงามกำลังเริ่มจะจางหาย ก่อนจะมีแสงจากดวงปร

บประดาพระตำหนักต่างๆ ทำให้เกิดแสงสะท้อนระ

้ามิเคยเห็นที่ใดงดงามเ

น้าต่างของตำหนักก่อนจะพูดออกมาพร้อ

..

เดินเล่นได้หร

วงตาเป็นประกาย เมื่ออยากจะออกไป

จากองค์เหนือหัวก่อนเพคะ ” พนาลีตอ

้พระองค์อยู่

..

ยวนี้ ได้หรือไม่พนาลี ” นิศามณีเอ่ยถาม

๐๐๐