ูด ห้ามคุย ห้ามให้การช่วยเหลือเด็

รย เท่าที่สังเกตดูด้วยตาตัวเองผู้หญิงแปลกห

รู้ตัว เราก็พลาดไปแล้ว” เบนเดอร์ยกแก้วกาแฟข

คุณหนูใ

ดใจ คนรอบตัวนินทาเขาลับหลังตลอด การ

ผู้หญิงคนนั้นเอง” ไม่ใช่คำขออนุญาต ท่าทางเฉยชาข

ห้ามทุกคนในเดอร์ลาคัวล์ยุ่งเกี่ย

ระทั่งเบนเดอร์อิ่ม เขาเดินกลับห

่อคืนก่อนอยู่ในกล่องพลาสติก น้ำสะอาดขวดใหญ่ที่น่าจะป

ักหน้าตอบ “ในฐานะมนุษย์เหมือนกัน ฉั

าจจะไม่พ

งคุณหนู ฉันไม่เ

งคนนั้นทำอะไรมา ถ

หวังดีนะ อย่าสู่รู้เรื่องเจ้านายเ

างเขา ถูกปลูกฝังชุดความคิดให้เป็นผู้นำ เขาไม่เสียเวลากับเรื่องหยุมห

เดอร์ลาคัวล์เดินผ่านกอ

นในสอดรู้สอดเห็น และอาจเป็

นะมาเรีย

งนะ” มาเรียไม่ได้ขู่ เบนเดอร์พูดจริงทำ

นข้าง เกือบสิบนาทีถึงได้มาโผล่ด้านข้างกระท่อมริมหน้

ไม้หลงเหลือ นับว่าเชลยคนนี้ไม่ได้น่าเบื่อเหมื

ื่อการเคลื่อนไหวนั่นเกิดจากคนเหมือนกันไม่ใช่สัตว์ร้ายเหมือนที่กลัว ห

มาให้” มาเรี

้านใน เธอมองตะกร้าอาหารใน

ิดจะฆ่าน

กๆ “นั่นมันเรื่องข

ึมพำ ยื่นมือออกไปรั

ยตาของหญิงตรงหน้ามองของกินที่บรรจ

่ะ นิอยากรู้ เขาจะขังนิ

หรอก ไม่ใช

ร่ง คนอันตรายนั่นยังคุกคามความรู้สึกของเธออยู่ตลอด ผู้ชายคนนั้นฉล

ความอยากรู้ทำให

งเธอไม่ใช่ผู้ร้ายปากแข็งที่สมควรกับบทลงโทษสุ

ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะเข้ามาพัวพันกับกลุ่มคนที่ท

างนี้นะนิ”