รขึ้นทำไมพัชอย

วนบนของน้องสาวของเขาที่โผล่ออกมาจากผ้าห่มมันมีแต่รอยแดงช

..ฮือๆ

กรเธอร้องให้ตัวสั่นดีใจ

โมงต

ษัท

พัชแบบนั้

ณก็ดิ่งตรงมาที่บริษัทเพื่อมาต่อว่าอคิณที่

ปเจอเธอมาอย

งไม่สะทกสะท้านเขาพอจะดูออกว่าอิทธิกรโมโหเขาใ

สักนิดเธอก็คงจะไม่เป็นอะไรพี่มันโหดเ

งสั่นทั้งดวงตาแ

ฉันก่อนมันน้อยไปกับ

องอิทธ

ตัวเล็กๆอย่างพัชรินทร์..พี่จำเอาไว้นะครับว่าพี่จะ

แล้วกันถ้าฉันเจอพัชรินทร์อีกเมื่อไรล่

สายตาที่ไม่รู้

นบ้าไป

ยน้ำตาและเดินออกจากห้อง

.0

ยงใ

อนนี้เขาว่าจ้างพิมพรรณให้ดูแลพัชรินทร์และคิดว่าที่บ้าน

วกลับเลยนะหนูพัชนี่บัตรเครด

ที่บ้านของพิมพรรณกว่าจะถึงก็มืดพอดีก่อนกลับเขายื่นบัตรเครด

ุณค่ะ

ือไหว้ทศพลที

องหนูพิมงวดแรกที

นั้นมีเงินค่าจ้างสามเดือนแรกที่อิทธิกรจ่างพิมพรรณ

่ต้องห่วงอะไรนะคะพิมจะด

รินทร์อย่างดีเพราะตอนนี้ก

นอาไ

ที่ปลอดภัยเขาจำเป็นต้องรีบกลับให้

่อนเธออยู่กับแม่เพียงสองคนและย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพเมื่อเธอเริ่มเข้าปีหนึ่งนานแล้วเหมือนกันที

านแม่ของฉันเองคุณพ

ไหนก็ได้ค่ะ

มีอะไรโทรเรียกฉันได้ตลอดเลยนะคะ...คืนนี้พั

อนที่จะขอตัวเ

่ะ

อยู่ไม่น้อยเธอหวังว่าความสงบของที่นี่จ

นต

หลับสบายด

รินทร์ยืนชมวิวอยูที่ระเบีย

ีแถมธรรมชาติก็ยังส

ั้งมองธรรมชาติยามเ

แม่ที่นี่ก็ชอบตื่นมาดูพระอา

าๆแบบนี้เธออดจะคิด

งจะมีความสุข

องพิมพรรณเหมือนเธอที่เวลาพูดถึงเวลาที่อ

.คุณพัชเห็นไร่ที่อย

่บนเนินเขาที่ไม่ไ

ค

จะพาคุณไปแนะนำกับคนที่นี

อ..ค

มดูเนื้อตัวเธอแล้วรอยเขียวช้ำยังคงมีเต็ม

ื้อผ้าเตรียมไว

จัดหาเสื้อแขนยาวกางเกงขาย

สายข

ริงฤ

บุกเบิกสร้างกันมาด้วยสองมือสองไม้ของพวกท่านแม้ไร่นี้จะไม่ใหญ่มากแต่มันก็สามารถทำกันเป

ว้านซื้อไปจนหมดไร่ที่ใหญ่ที่สุดแถวนี้ก็เห็นจะเป็นไร่ของภิภพนั่นเองยิ่งพิมพรรณไม่ได้กลับมาที่นี่หลาย

าจ

่อมาถึงหน้าบ้านไม้สักหลังใหญ่เธอก็ขับรถไปจอดในโรงรถข้างๆบ้าน

แล้วทำไมกลับมาไม่บ

ลุกเข้ามากอดด้วยความดีใจปกติได้