่อุ้มจีน่

ตั้งใจด้วยคือได้สูดดมกลิ่นหอมของเธอด้วยแต่ดันพลาดท่าในตอนที่กำลังจะอุ้มจีน่าขึ้นหมวกไหมพรมของเด็กน้อยหล่นลงพื้นทำให้คะนิ้งก้

่ะ

าง่ายๆ ก่อนที่มือเรียวของเธอจะดันที่แผงอกแกร่งข้างที่ว

เ

ันเถ

ินหลีกหนีไปด้วยท่าทางที่นิ่งเกินกว่าจะคิดดีๆ ได้ เธอเองก็คงจะเข

ับจีน่า จี

วงแก้มป่องลงที่ไหปลาร้าของผู้เป็นลุงโดยที่ไทเลอเองก็ส่ายห

่อยเยอะด้วยพี่ไทค์น่าจะไ

่าเดินนำหน้าคะนิ้งไปแล้วนั่งลงปล่อยจีน่าไว้บนหน้าตักแกร่งถ้าปกติคะนิ้งจะต้องนั่งอยู่ฝั่

พี่อุ้ม

งจะได้ให้หลานนั่

ห็นอย่างนั้นก็เอากระเป๋านมของจีน่าขึ้นมาวางบนหน้าตักของคะนิ้งแต่ไม่ได้พ

ง จะเอาทั้งต้นทั้

าหารเล

รั

สักคำแถมยังนั่งอมยิ้มมองเธอได้ตลอดเวลาเขาเองก็ไม่คิดว่าจะมีโอกาศได้ใกล้ชิดกั

ปเหรอ ปกติเห็นชอ

้ไงคะว่านิ้งช

คยได้ยินเจสซี่ค

ตอนนี้ก็ทำอาชีพเสริมเป็นนักชิมกาแฟด้วยนะ แล้วก

ี่ได้มองได้คุยกับเธอการที่ได้ใกล้ชิดเธอแบบน

ก็ไม่เคยคบกับใครอีกเลยเพียงแค่ซื้อกินบ้างเป็นบางครั้งเท่านั้

าห้องน้ำแ

ไปจนน่าเบื่อหร

ับ เดี๋ย

ว่ามสายตาของไทเลอมองเธออยู่ตลอดเวลา มาเฟียหนุ่มเดินออกไปที่จุดสูบบุ

้เธอเข้ามาพัวพันกับสิ่งที่เขาเป็น แน่นอนว่าหากจะให้เขาทิ้งสิ่งที่สร้างมาจนมีทุก

รอ

ยที่ทางร้านเตรียมเอาไว้ แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดปร

ู

ครแม่งตดวะ

กไปที่อ่างล้างหน้าแล้วยืนกอดอกมองหาคนที

หัวเสียเมื่อเห็นคะนิ้งกำลังคุยโทรศัพท์อยู่เขาก็เดินเข้าไปเงียบๆ ที

้บอกหม่ามี๊เร็ว เดี๋ยวหม่ามี๊เ

ยังเรียนอยู่เลยนะจะเป็นแม่คนได้ยังไง แต่เดี๋ยว! นี่มันสมัยไหนแล้วใคร

๊าซิครับว่า

หรอเนี่ย แต่ได้ข่าวเมื่อก็มึงเพิ่งตัดสินใจปล่อยเธอไปไม่ใช่เหร

กแล้วจริงๆ มึ

งหลังของคะนิ้งที่เพิ่งจะกดวางสายโทรศัพท์ม

ี่เป็นคำ

ของเธออยู่แล้ว

ู้สึกของเขาที่มีให้คะนิ้งมันมากขึ้นเรื่อยๆ คำตอบ

็นหมดแล้วค

้งค

ค

. เปล่

ๆ โดยที่คะนิ้งเองก็งงกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของไทเลอไม่น้อยแต่เธอก็ไม

ถ บรรยากาศขากลับมันช่างแตกต่างจากขามาโดยสิ้นเชิงมาเฟียหนุ่มจอดรถอยู่ใต้คอนโดของหญ

คะ ถ้าวันนี้นิ้งทำอะไรให

ั่

ทเลอคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ทำใ

้ถึงตัดสิน

ะเกรงใจ ไปเพราะถูกมัดมือชก หรือไปเพราะอ

งนิดก่อนจะตอบคำถามของเ

ว่าพี่ไทค์ช