องค์ชายรองหลับตาลง สัมผัสกับความรู้สึกอบอุ่นนั้นอย่างมีความสุข พร้อมดอกเห

ี่บันทึกความทรงจำต่าง ๆ มากมายในยามเด็ก ฝูงผีเสื้อจำนวนมากบินวนไปมารอบ ๆ ก

ทายาททุกที แต่ใครจะรู้...เวลานั้นข้ามีความสุขเพียงใด ที่ได้พบเจ้าทุกวัน ในตอนนั้นข้าไม่เข้าใจความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้น..” อง

บางอย่าง” หลังจากองค์ชายรองพูดจบ ฟางเหนียงก้มหน้าลงแล้วเบี่ย

อ ว่าไม่มีผู้ใดอยู่เหนือกฎเกณฑ์ธรรมชาตินี้ แท้จริงแล้วหัวใจของข้ามิเคยรังเกียจพระองค์เลยสักค

จักคู่ควรกับข้าได้อีก เราต่

รู้แล้วเพคะ” หญิงสา

็นชายาของข้า ข้าจะทูลของานอภิเษกจากเสด็จพ่อโดยเร็วที่สุด” ฟางเหน

เกินไ

เช่นนี้ นั่นหมายถึงเวลาที่ข้าต้องมีชายาเป็นคู่บารมี

บโตมาพร้อมกัน ข้าอยากเห็นองค์รัชทายาทร่วมยินดี กับพิธีอภิเษกของเราเพคะ” เจ

อ้อมกอดขององค์ชายรอง ฟางเหนียงปล่อยยิ้มออกมาอย่างมีความสุข พลันเลื่อนสายตามองดูดอกเหมยสวรรค์ที่ร่วงหล่นลงมา

่มหมอกสีจางที่ปกคลุมทุกอย่างไว้ค่อย ๆ เผยให้เห็นสำนักหมิงเซียนกระจ่างชัดขึ้น สองเท้าของเทพแห่งชะตาเดินตรงไปตามทางเดิน พลางยิ้ม

ที่ให้ไว้กับราชาสวรรค์ ความมุ่งมั่นนี้แม้ผ่านไปนานเท่าไหร่ นางก็ยังยึดมั่นแน่วแน่ที่จะฝึกฝนเซียนข

ึ่งพูดขึ้น พร้อมวางดาบทาบมาที่คอของเทพแห่งชะตา หมายเอาชีวิต ที่

ของเจ้าลงเดี๋ยวนี้” มู่เฉิงหนิงเดินเข

ณ สำนักแห่งนี้” สิ้นเสียงอาจารย์หญิงเท่านั้น ศิษย์ห้าจึงลดดาบลง พลางเล

กินไป ขอท่า

อท่านเทพแห่งชะตาอย่าได้ถื

ารีบค้อมตัวกลับ ด้วยเกรงในบารมีบางอย่างของนาง ก่อนจะเลื่

้าที่บนสวรรค์” มู่เฉิงหนิงเลื่อนสายตากลับมายั