หาล

รื่องน้องพลอยได้แล้วนะครับ นี่เวลาก็เลยมาถึงสามเดือนแล้วน้องพลอยของผม

้ย น้องเม

มอแต่ผมไม่ค่อยสนหรอกครับถึงแม้ว่าผมจะทำใจเรื่องขอ

..

พูดสักคำมั

พูดน้อย พออกหักมา

าก

ว่าพวกมันน่าจะดูออกว่าผมชอบน้องพลอย ก็ผมชอบของผมจริงๆ นั่นไงครับพูดยัง

่ๆ ทุกคน สวั

ูดอะไรยิ่งเห็นยิ่งจุก ผมคิดว่าผมไปดีกว่า

ะ เดี๋ยวนี้เราไ

..

้มเพื่อนของผมเท่านั้น ก็จะให้เป็นยังไง

เขาโกรธอะไรฉันหรือเปล่า แต่เขาก็เดินออกไปแล้วไม่เป็นไรเอาไว้ค่อ

นก็เหมือนจะดีนะ แต่ฉันรู้สึกว่า

าไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่

ออกบ่อยๆ พอพี่ตั้มเดินไปฉันก็กวาดสายตามองหาพี่เขม เห็นมีผู้หญิงคนหนึ่งน่าจะเป็น

ขม ไอ

ต่สายตาเจ้ากรรมของผมมันก็มองเลยไปเห็นน้องพลอยนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โต๊ะ มีไ

..

แล้วครับว่ามันต้องการอะไร ผมเลยจับแขนของมันกระชากเข้ามาให้อยู่ในแถวแล้วยัดเงินใส่มือม

ไม่ได้ เงินก็ให้กูไ

ิ้มเลยนะครับ ผมเดินไปนั่งที่โต๊ะตรงข้ามกับน้องพลอยของผม

รธอะไรพลอ

ั้มไป

ปคุยโทรศั

อนนี้น่าจะไม่ใช่แม่แท้ๆ ของมันหรอก ผมกลับมามองหน้าน้องพลอยของผมอีกครั้งเธอน่าสงสารที่ไปชอบคนแบบ

อะไร

วด้วยเนี่ยพี่ตั้มก

ยกับแม่ ผมมองหน้าเธออีกครั้ง แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความ

อ

ห้พลอยกินหรอก

้าไม่กินจะได้เ

ิน แหม่ดุ

ำอย่างนั้นแน่ ถ้าไม่จำเป็นอะนะ ผมหันกลับไปมองไอ้อาชาแบบไม่ได้สนใจอะไรเล

้ำ แ

พลอยของผมก็เคี้ยวข้าวตุ้ยๆ จนแก้มอ้วนไปหมด ถ้าของในปากเธอไ

คอพอดีเลย

หน้าผมกระดกขวดน้ำขึ้นดื่มอักๆ อักๆ เมื่อเวลาที่เธอกลืนน้ำลายลงค

ติ๊ง

กพลอยหน่อ

: ไป

ม :

ธุระอะ

: เ

ากให้ผมดูแลน้องพลอย ผมหนักใจ แต่ก็ดีใจไปด้วยในตัว มอง

ไม่รู้หายไปไหน ส่งข้อคว

อที่คอนโด คอนโดของเธอกับผมมันอยู่ห่างกัน

ับก่อน อันที่จริงตั้งแต่คบกันมาก็สามเดือนแล้วนะนี่เป็นครั้งแรกที่เข

าอยู่กับฉัน อันที่จริงฉันที่ได้อยู่ใกล้ๆ พี่เขมกลับรู้สึกอบอุ่นกว

งให้อุ

เฉยๆ ไม่ยอมขยับ ก็เดินตามคนหล่อจนเพลินอะ คนอะไรไม่รู้เป็นแวมไพร์กลับชาติมาเกิดหรือไง

มขี้