จอหมอเปลวตะวันนอนเอนกายพิงพนักหัวเตียงจ้องเขม้นมองมา สองแขนแกร่ง

ยัยพราวเอ๊ย! เจ้ากรรมนายเวร

นเธอรอดมาได้หวุดหวิด แล้