ทันที อ้าปากออกแต่กลับไ

้านข้างคนขับด้วยสีหน้าบึ้ง

ลาอยู่ตรงนั้น เธอจึงผลักหลินเอินเอินพร้อมกับพูดว่า “เด็

าด้วยรอยยิ้มว่า “คุณย่า นี่มันก็ดึกแล้ว คุณย่ารีบกล

เธอก็จะสามารถเดินออกไปจากที่น

งต้องซื้อรถเร็ว

ียบแล้วก็หน้าตาบ

เปล่า เธอพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัยว่า “ถ้าพ

านกลับหมดความอดทนแล้ว เขาจึงพูดขึ้นม

ด จากนั้นป๋อมู่หานก็ปิดประตู แล้วก็มองไปที่เจียง

่างหมดความอดทนว่า “พอได้แล้ว

หาน “.

ิบัติต่อพวกเขาแตกต

อหลานแท้ ๆ ขอ

ก หลังจากขึ้นรถแล้

ได้ยินเสียงหาย

้วโค้งหนึ่ง หลุดพ้นจากมุมสายตาที่คุณย่าจะมองเห็นพวกเขาได้แ

นจึงพูดขึ้นมาอย่างเย้ยหยันว่า “คุณจ

ุณไม่จอดรถ หรือเป็นเพราะว่าคุณทำใจที่จ

ี๊

บรกอย่าง

้วก็พูดขึ้นมาก่อนว่า “ถ้าคุณป๋ออยากจะหย่า งั้นก็ช่วยรีบ ๆ หน่อยนะคะ มิฉะนั้นจะมาโทษว่าฉันกล

นเอินก็ยกมือขึ้

ร๊

ล็อคดังขึ้

นไปมองผู้ชายที่อยู่ข้าง

ยัน “หลินเอินเอิน คุณคิดว่าคุณย

ไม่ว่าฉันจะเป็นคนไปฟ้องรึเปล่า สำหรับคุณแล้ว การหย่าก็เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดแล้วใช่มั

่ดุดัน “เป็นเพราะคุณอยากหย่า คุณ

ไหร่ สีหน้าของเธอดูหมดความอดทนมาก “ถ้าคุณมัวแต่กลัวนู้นกลัวนี่ งั้น

“ผมเคยบอกแล้วไง ถ้าผมว่าง ผมจ

คุณคิดว่าฉันอยากจะนั่งรถของคุณมากเลยรึไง？ ป๋อมู

กียร์และกำลังจะขับออกไปแล้ว เธอก็หัวเราะเยาะเย้ยขึ้นมาเล็กน้อย แล้วก็ตั้งใจไม่ปิด

ันพูดขึ้นว่า

็เดินเลี้ยวเข้าไปในทางลงจากภูเขาเล็ก ๆ ที่ผ่านไ

่วโมง

ก็กลับมาถ

ของเขาก็ดังขึ้นมา เขาจ

อยคุ้มกันเธอกลับไปเอง ไม่ได้มีอะไรเกิด

ทันที นัยน์ตาที่คมกริบของเขาคู่นั้น เคียดแค้นจน

นั้นที่ดูไม่แยแสอะไร เขาก็อยา

่ต้องไปค

งกับตกตะล

ด้ยินอะไรที่เกี่ยวกับหลินเอินเอินอีกแล้ว！ มิฉ