ทรศัพท์ก็ดังขึ้น บริณัยจึงหยิบมันขึ้

“ว่าไงค

็นสัญญามั้ยคะที่รัก” เสียงหวาน

รับ” เขาตอบกลับด้วยรอยยิ้มพอ

หญิงคนรักซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอเอง แม้จะรู้สึกเจ็บจนหัวใจสั่นไป

นตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเอาข้อมูลที่วางไว้

มหน่อยนะครับ” บริณัยเดินออกมาพร้อม

“ได้ค

่ลูกน้องเขา จะไปเรียกร้องอะไรได้ ที่จริงก็ไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้ว เพราะเขาเป็นแฟนเพื่อนรัก ไหนจะเรื่องที่เธอเคยได้ยินเฌอริมาพูดเรื่องความเร่าร้อนของทั้งสองคนบ่อ

เกตกิริยาของเลขาฯ สาวอยู่ตลอด แต่เธอกลับทำตัวได้เป็นปกติมาก ผิดกับเข

ันขอโทษด้วยนะคะที่

เมาแอ๋จนน่าเกลียด เธอเหมือนมีสติรับรู้แต่ก็ไม่ได้รับรู้ทุกอย่าง เหมือนเธอหลงลืมบางสิ่งบางอย่างไป ตอนเช้าตื่นมาอีกทีตัวเองก็นอนอยู่บนเตียงดัง