ที

ะค่ะ นิ่ม

ม่ควรอยู่กันในที่รโหฐานตามลำพัง และรดาดาวก็ประจักษ์แก่ใจตัวเองในคราวนี้แล้วว่าคำสอนของคนเฒ่าคนแก่

อเดนไม่ได้ป

ท็กซี่

นั้นเดี๋ย

น หรือว่าเขาอยากจะแสดงความเป็นสุภาพบุรุ

งได้ค่ะ ไม่

ทำเสียงติดดุ คล้ายไม่ชอบที

อกหรอกค่ะ แ

อะไรทั้งนั้

อยจำต้องยอมตามใจคนเผด็จการในที่สุด เพราะอยากให

วนฝัน และมีรอยยิ้มแต้มตรงมุ

เขาคงมองนิ่มไม่ดี อีกอย่างนิ่มคิดว่านิ่ม

” เสียงทุ้มถา

รดาดาว

ีหน้าตายเหมือนรูปปั้นในพิพิธภัณ

ดว่าคุณ

ความรู้สึกดีไปอีกแบบนะ

องปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกเหมือนที่เขาพูด แต่ก็ต้องข่มกลั้นอารมณ์ที่แสนอั

จริงๆ ก็กรุณาไปส่ง

าว ตอนนี้

อ้อนแอ้นลงจากตักของตน ก่อนจะลุกขึ้

เธอกล่าวขอ

ามออกไปยังโรงจอดรถที่คลาคล่ำไปด้วยร

และก็ปรายตามามองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เมื่อรู้สึกว่าเธอเงียบเป็นหุ่นจนคนมองนึกอยากจะดึ

าวหันมาถามเมื่อรู้สึกว่าถ

แต่ดูท่าทางคุณคงไม่ชอบความเร็วเท่

จะพานิ่มกลับไ

ค่นั้นก็บึ่งรถไปยังสนามซ้อมยิงปืนตามความต้องการข

นต์และก้าวลงจากรถอ้อมไปเปิดประตูด้านที่รดาดาวนั่งอยู่ แล้วดึงให้เธอก้าวตา

ายและผู้หญิง แต่ผู้ชายจะมีสัดส่วนมากกว่า เธอไม่เคยคิดจะเข้

่ง ส่วนเขาเดินเข้าไปหยิบเอากระเป๋าซึ่งในนั้นมีปืนสั้นยี่ห

ใบหน้าหล่อเหลายิ้มนิดๆ เมื่อเห็นท่าทางก

าวน้อยพ

งปืนแม่นกว่าผู้ชายเสียอีกนะ มาสิ

งสนิทสนมอีกครั้งและพาตรงไปยังบริเวณสนามยิง เมื่อไปถึงก็วางกระ

นะ เวลาผมยิงเส

จุแม็กกาซีนเอาไว้ขึ้นลำกล้องเล็งไปที่เป้า ก่อนที่นิ้วเรียวใหญ่จะเหนี่ยวโกร่งไกอย่างใจเย็นแต่เด็ดเดี่ยวดุดันเหมือ

! ปัง! ป

ร แหวกอากาศพุ่งไปทะลุเป

เป้าที่พรุนบริเวณจุดกึ่งกลางด้วยแววตาเฉยเมย

ก็ตอนที่มือใหญ่ยื่นมาถอดที่ครอบหูออกให้ ดวงตาเรียวหวานเหลือบมองเป้ายิงในมือเข