มน่ากิน ค

ลังจากลูกค้าเดินออกไปจากร้าน ทุกคนไม่ถือตัวว่าเป็นบาเรตต้า ช่วยงานโดยไม่เกี่ยงหน้าที่เพราะพี่ใหญ่อย่างมกราใจดี เขาเปไม

พี่เรียว

านั้น ถ้าเป็นผู้ชายน่ะเหรอ!! เธอมองเหมือนเราเป็นอากาศ” ชายหนุ่มวิจารณ์ตามที่เห็น ชื่อเสียง

ออีกคนเดินเข้ามาอยู่ในวงสน

ับมาให้ ไปจัดตู้รอไปๆ” เคียวดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุดใ

าคุณพาย...จะได้ร่ว

กอร์โฉบเข้ามา เขาพูดเสียงใส เมื่อฉายาของพิมพ์ประพายที่ทุกคนตั้งให้คือนางปีศาจหมาป่า เ

่า” ออสตินย่นคอหด ชายหนุ่มรีบเดินเร็วๆ ไปประจำหน้าที

องร้านเบเกอร์รี่นั

นวาด...ใช่ๆ นี่เลย” แลมโบเป็นตัวแสบที่ชอบสอดส่อง เขาเป็นคนช่างเจรจา

าชักอยากเห็นแล้วสิว่าเจ้าของร้าน

สายตาของหนุ่มๆ แต่ละคนเหมือนกับตำหนิเธอกลายๆ รอก่อนเถอะ รอให้เธอได้เป็นเจ้าของม

่พอใจให้ แต่ก็ต้องรีบปรับเปลี่ยน เพราะชายหนุ่มชักสีหน้าใส่เธอเหมือนกัน มกราไม่เคยอยู่ในการคอน

ได้เหรอคะ?” เธอแสร้งบีบเสียงให้สั

าๆ เขามองใบหน้าพิมพ์ประ

งานที่ทำทุกวันนี้ เวลาของพี่ก็แทบไม่มีเหลือ...เลยไม่ยากให้ใคร!! เสียเวลา” เป็นก

รียวไม่มีเวลา พายว่าจ้างคนมาทำต่

่อยากให้ใครกระแหนะกระแหนว่าเป็นลูกเศรษฐีเหยียบขี้ไก่ไม่

่คะ...พายอยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง ไม่ใ

งสองคนเป็นอะไรกัน ทั้งๆ ที่เป็นแค่คนรู้จัก ความต้องการของมารดา ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องสานต่อนี่...ความรัก...เป็นสิ่งล