ัดจนถึงขั้นลงไม

สียงสั่น ขณะที่พยายา

่นเหมือนมันหรอกโว้ย” อนลตะโกนใส่หน้าเธอดังลั่นห้อง ใบหน้าเขาโกร

่อย

่ล่ะ มากพอที่จะจ่ายค่ารักษาพ่อเธอไ

กกันมากเกิ

นอนกับฉันได้คืนละเเสน แล้วน

ี๊

พียงแค่ชาเท่านั้น ก็คงไม่ต่างอะไรกับตอนนี้ ทุกความรู้สึกเสมือนจมดิ่งลงเหว ภาพพจน์พ

นี้ไง ใครๆ

บยิ้มเยาะ นัยน์ตาคมจ้องเธอเธอเขม็ง เพียงชั่ววูบปลาย

วบ้าบออะไรนั่นน่ะ! เพราะตอนนี

อ! อ

จะรีบนาบปากร้อนลงประกบช่วงชิม เขาบดขยี้ปากอิ่มอย่างรุน

ี่ ใบหน้าก็ผละหนีอย่างไร้ทิศทาง ทว่ากลับถูกม

ื้

ยอม เขาชอบบังคับ ใช้กำลัง หนักสุดก็หักหาญน้ำใจกันซึ่งๆ หน้า ทว่าเวลาดีก็ดีใจหาย อนลทำให้เธอรู้สึกราวกับเป็นเ

ดื้อก

ณะที่พริมามองเขาด้วยเเววตาเจ็บลึก ทว่าชายห

้ไม่เจ็บตัว” ช

ลียดคุณ

นฉุนจัด อนลเหวี่ยงเธอลงบนที่นอน ก่อนจะตามลงไปทาบทับ มือหนาทั้งสองพยายามฉีกทึ้งเสื้อผ้าของเธอออก

อนแล้วใ

ยตาเหลือบเห็นสร้อยเงินเส้นเล็กๆ ที่เจ้าตัวสวมไว้เสมอ มันทำให้เขาแสยะยิ้ม ฉับพลันโทส

เธอก็จะบดขยี้กลับ ระบายทุกความโมโหไปกับการไล่กัดลิ้นร้าย ขณะที่คิดว่าตัวเองเป็นแม่เสือ อนลกลับเห็นเธอเป็นเพียงลูกแมวตัวน้อยๆ ท

ออกไปนะ อื้อ...อย่าม

อกจากจะทำร้ายเขาไม่ได้แล้ว ชายหนุ่มกลับหั

ีม.

อไม่ก็คำว่าเกลียดของเธอมันไม่หนักแน่นพอที่จะทำให้เขาโกรธเหมือนทุกครั้ง ทว่าน้ำตาของเธอย

เกลีย

หอมสะอาดทำให้อนลเวียนจูบไม่รู้เบื่อ ผิวกายของเธอเนียนนุ่มมือ จับแตะไปตรง

ลมหายใจร้อนระอุลากผ่านแอ่งสะดือสวย พริมากลับบิดกายเร่าด้วยความสะท้านสะเทือ

ุณ

ปล่งออกอย่างหวานฉ่ำ เมื่อความลึกล้ำกำลังดำดิ่งในกายสาว มันทั้งจุกและแน่นหนึบ พริมากลั้

ร๊

อด้วยความทนุถนอม ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและเสน่หา พริมาเปิดเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย เธอมอ

กเม

เธออ่อนเหลว แม้เหตุผลร้อยแปดจะผลักดันให้เธอ

นวิมานฝันที่แสนหวาน เขาจับจูงเธอข้ามหุบเหลวที่ดิ่งลึก จากนั้นพริมาก็กรีดร้องจ

ลอหลับไปหลังจากเพลงรักบทสุดท้ายจบจบ เขาเหนื่อยแทบขาด

เรื่องผู้หญิง พริมาเปรียบเสมือนเมียหลวงที่ต้องคอยตอบคำถามเมียน้อยว่าสามีไปไหน ทว่าวันหนึ่งความอดทนมันสิ้นสุดลง เธอจึงตัด

ีกคน ดรันย์คือตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะเขาโสด หล่อ รวยแ

หนาว พริมาจึงซุกกายเข้าหาแผงอกแกร่งแล้วกอดเขาไว้แน่นๆ ทว่าไอความร้อนจากตัวเขาวันนี้มันแปลกพิกล หญิงสาวนึกไม่ออกว่าสิ่งที่กำล

ได้รัก

ได้รัก

ง ก่อนจะผล็อย