ห็นคู่แข่งหร

ราะท่าทางฝ้ายจะไม่ค่อยชอบถึงได้รี

่อย่าเพิ่งวางใ

ออกไปดูวิวที่ระเ

จะพาไปเดินดูร

ขาอดคิดถึงฝ้ายไม่ได้ โดยเฉพาะตอนที่เธอยิ้ม เธอทำให้ใจเขาเต้นแรงมาก เ

รอบๆบริเวณบ้าน พอเดินกลับมาก็เห็น

่พากันเดินมานั่งคุยที่เก้าอี้ใต

มมานั่งกันอยู่ตรงนี้คะ"

ถึงได้เดินมาล่ะ รถ

สียงรถก็รู้สิคะว่าฝ้ายกลับมาแล้ว..เดินมาอย่างนี้ดี

อว่ารถใครอ

พี่วิทย์ หลานชา

หลบเขาอีกคนด้วยนอกจากนา

กันทำไมได้แทบทุกวัน ไม่มีงาน

ลบเขาทำไม

้าไร่หรอกค่ะ..มากันได้ทั้งว

ไม่ชอบพวกเข

ันทั้งนั้นค่ะ..ฝ้ายจะเอามาเป็นภาระทำไมคะ...แค่คุยกันยังไม

กเขาไปตรงๆล่ะ..เขา

งๆ...ได้แต่มาชวนคุย ชวนไปโน่นมานี่ ฝ้ายรำคาญก็

งคนแล้ว จะมีคนที่ส

ง..อุ้ย!เขาออกมาแล้ว เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่นะ

ตามอย่างเป็นห่วงเพราะกลัวเธอจะร่วงลงมาก็รอง

บ งั้นผมกลับก่

้าจะบอกให้ก็แล

่ะคับ"วิทย

ับออกมาผ่านตรงที

จะลงจากต้นมะม่วง แต่ด้วยรองเท้าของเธอไม่เหมาะกับก

!"ฝ้า

!"ดิน

ตัวเธอไว้ได้ทัน

นเมื่อเห็นคนที่ม

้าย"แ

"ฝ่าง

...เจ็บตรงไหนมั้ย"ดิน

พี่ดินวางฝ้ายลงเถอะค่ะ"

้ายหน้าแดง เขาค

้นไปอยู่บนนั้น นี่ถ้าตาดินไม่

ค่ะ...ที่ทำให้ฝ้ายต้องขึ

วแล้วยังทำตัวเป็นผู

กลับมา...จะได้มาช่วยกันดูแลน้องสาวข

บื่อฝ้ายเลยนะคะ"

กันหัวเราะที

้วทำไมถึงร่วงมาได้ล่ะ ปกติ

่ะ...ก็เลยพลาด...ขอบคุณพี่ด

้งแต่ตอนที่ฝ้ายปีนขึ้นไปแ

งเราไปไหน

๋ยวฝ้ายไปขี่กลับบ

วังล่ะ

าบ้านกัน หิวข้าวแ

หิวหรอกคับค

ก็พอลูก..ไม่ต้อง

"ดิน

าน..ส่วนฝ้ายเดินไปขี่รถก

กันได้แล้ว

ากินมาหรือย

ะ..แต่เดี๋ยวจะกินเป็นเพื่อนพี่

ปหรือป่าว ผอมและต

คะ...แต่มันไม่อ

ปล่ะสิ เรา

ายมีคนงานช่วยเ

ไร่กี่โมง

แต่ถ้าวันไหนต้องตัดกล้วยไม

่โมงล่ะ..พวกพี่จะ

ายค่ะ. ตอนเช้าจะเข้าไปเคลียร

เราจะไปกี่

งกับพี่ดินจะไปด

่อไปนี้ฝ้ายมีพี่กับไอ้ดินมาช่วยแล้ว อย่าทำอะไรคนเด

กินข้าวเถอะค่ะจะ

ไปมองฝ้ายไป...เขาชอบมองเวลาเธอยิ้ม และเขาแน่ใจว่าเ