วณข้อมือและปลายคางที่ถูกมือแข็งแรงบีบจนแทบจะแตกหักเมื่อคืนนี้ เธอถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะลุกไปเปิดไฟแล้วก็ต้องนิ่วหน้าพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นว่าข้อมือเล็กๆ ของตัวเ

งบ้านไม่ได้บอกให้เธอทำงานนี้ แต่คนที่ออกคำสั่งก็คือ ‘คุณ’ โดยให้เหตุผลว่าอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ซึ่งละอองฝนก็ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจแต่อย่างใด สาวน้อยกลับรู้สึกโล่งใจเสียอีกที่ไม่ต้องน

าตั้งโต๊ะ พอเจ้านายทั้งสามนั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันครบ สาวใ

มาน่ะออม ทำไมมันถึงไ

่าข้อมือเล็กๆ ของลูกสาวมีร่องร

าวน้อยจำต้องพูดปดกับผู้เป็นมารดา และอดที่จะปรายหางตาชำเลืองมองไปทางต้

สงสัยมากขึ้นเมื่อเห็นละอองฝนมองไปทางเมสัน

งๆ โต๊ะอาหารเพราะไม่อยากโดนซักไซ้ไปมากกว่านั้น ด้วยกลัวว่าจะแสดงพิรุ

้คุณรู้นะว่าแอบไปทำ

กสาวและเหมือนตั้งใจจะให้กระทบไปถึ

อบ’ ทำอะไรเหมือนอย่า

้นด้วยเสียงห้าวดุดัน ริมฝีปา

ณเม

กให้พูด ไม่อย่างนั้นเธอกับละอองฝนคงจะได้ระเห็จออกไปจากบ้านหลังนี้เป็นแน่ เพราะคำพู

ปทางเมสันเมื่อรู้สึกว่าหัวข้อสนทนานั้นเร

ยาของพ่อตอบเ

ี่แพรวแอบถักเสื้อกันหนาวให้คุณน่ะค่ะไ

วันเกิดของคุณ แต่พอดีคุณเมสันไปเห็

ไวแอตเปลี่ยนไปโดยพลัน ใบหน้าและน้ำเสียงที่ดูเครี

นเองหรอกเ

ให้คุณใหม่แล้วล่ะค่ะ” แพรวดาวได้

ัก คุณอุตส่าห์ตั้ง

ิดหลังแอบระบายลมหายใจออกมาเบาๆ เป็นเชิงโล่งอก

ป็นแม่นั้นเธอก็ทำไม่ได้ สาวน้อยลอบมองไปทางเมสันอีกครั้ง เห็นประกายตาของเขามีร่

ล่า” ไวแอตเอ่ยถามลูกชายหลังจากรับประทานอาห

มโรสตกลูก ตัวนี้เป็นลูกของเจ้าเฮดีส ผมก็เลยว่าจะแวะไปดู

กว่าคู่หมั้น” ผู้เป็นพ่อนิ่วหน้าเ

เหมือนกันนั่นแหล

แขวนอยู่หน้าประตูทางออก ก้าวดุ่มตรงไปขึ้นรถจี๊ปซึ่งจอดอยู่หน้าคฤหาสน์

นเมื่อครู่นี้หมายควา

้สึกที่ค่อนข้างไม่ชอบใจเมื่อรู้ว

ญญ่าจะมาอยู่ก