อมีผิวพรรณที่เนียนใสละมุนอย่างกับผิวเด็ก ซึ่งน่าจะเป็

ยกชนิดที่ไม่สามารถเ

ยว่าเธอกำลังว่าเขาอยู่ ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กด้วยแววตากรุ้มกริ่ม ที่แทบจะพยุง

ทนคนที่ช่วยเธอแบบนี้อย่างนั้นห

คุณหรือ” เข

ป็นอิสระ ให้เธอเซไปตามแรงโน้มถ่วงโลก ก่อนที่เขาจะยืดตัวเต็มความสูง

้วยความเจ็บเมื่อเซจนสะโพกไป

เขาถามเธ

่ทันได้คำตอบก็พูดต่อทันที “หรือจะมาขอโทษเรื่อ

ุณนะ เห็นสามีคุณ

ะ ใครก็ไม่รู้อย่ามากล่า

น ที่มาช่วยคุณ

วามจริงและลืมไปว่ายังโ

.คุณก็แค่ข

อนริมฝีปากไปกระซิบที่ข้างหูของเธอ แล้วยิ้มมุมปากเล็ก ๆ อย่างคนที่ได

ำไม” คนเมาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ โวยวา

วใหญ่บอกขณะที่ใบหน้ายังค

ายต้องขอโทษฉันเรื่องเมื่

้ว คุณเป็นคนพูดเองจำไม่ได้หรือไง” คนตัวใหญ่ทวนควา

หายโกรธนี่ ฉันต้องเดินตัวเหนียวตา

ๆ แต่ทำอะไรไม่ได้จึงเป็นความโ

่อคนที่เหมือนจะใจกล้าแต่พอเมาดันเล่าทุกอย่าง

อยากคุยกับคุณแล้ว” คนเมาเริ่มพูดไม่

วกัน” เขายอมอ่อนลงให้เธอ ก่อนจะประชดกลับที่เธอว่าเขาเป็นข

็นลูกหมาเหรอ ปล่อยเลย เอามือออกไปจากต

บเธอเป็นลูกหมา ก่อนจะสะบัดตัวจนหลุดจากมือเขา เธอ

ดี

ท่าไม่พอใจแถมย่นจมูกใ

ชื่อ

กเธอ แถมหญิงสาวยังสะบัดแขนอย่างแรง จ

ันช่างดูน่ารัก น่าเอ็นดูในสายตาเขาเหลือเกิน เธอไม่ใช่เด็กเสี่ยอย่างที่เขาคิดแน่นอน ทำเอาเขาต้องอมยิ้มกับตัวเองอย่างที่ไ

' เขาคิดในใจและมองตามชายฉกรร

านจั

าฉันกลับก่อนดีกว่ารู้สึ

กจะกลั

สักพักน่าจะถึง ฉันจะไปนั่งรอท

าว” เชอร์รี่ ถามขึ้นเมื่

ุกต่อเถอะ” พูดจบคนเมาก็เดินออกไปนอกร้านท

งให้แกกลับคนเดียวได้ไง แล้วค่อยนัดกันมาใหม่วันหลัง พ

ยัยดาวน่าจะเมาหนัก

นข้างล่างเป็นเพื่

ากนั้นทุกคนจึงพากันแยกย้ายกลับบ้าน ตลอดเวลาที่ทุกคนอยู่ที่ล็อบบี้ ไม่มีใคร

อยู่ด้วยตลอดเวลา” เสียงชายฉกรรจ์คนหนึ่ง

มันมาให้ได้” เสียงหนักแน่นของคนป