ะคุณลูก” เดือ

ตอบ “คุณแม่คะ นี่แป้งร่ำ

แป้ง พ่อเห็นข่าวของเราเมื่อวันก่อน พ่อไม่ชอบเลยนะ ลูกควรเว้นระยะห่างจากคุณ

็นแค่ผู้จัดการสาขา ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมากนัก การที่แป้งร่ำแ

ะไร คุณพ่อสนใจพี่พอเถอะค่ะ รายนั้นน่ะ ข่าวฉาวๆ ยั

ีกล่ะ!!” พร

ัวแทนพี่พอแล้ว แต่คนที่บอกแป้งเขามีหลักฐานค่

ข่าอ่อน เขาทรุดนั่งและแบม

อ แป้งไม่แน่ใจว่าใช่พี่พอจริงๆ หรือเปล่า พี่พอไม่ใช่คนนิสัยแบบนั

ความยัยพอ ลูกแป้งไม่ต้องไปสนใจเลย” เดื

พอใจที่กำลังเมา และถูกผู้ชายคนหนึ่งประคองออกมาจากบาร์เหล้า ผู้

! เปิดประตูมาคุยกับพ่อเดี๋ยวนี้นะ” เขาตบประตูดังป

งคงไม่มีวันอยู่ได้อย่างสงบ เธอมองประตูที่สั่นสะ

มารดาจากไป ความสุขที่เคยมีอันตทานหายไปทั้งหมด ยิ่งมีส

ปิดกระเป๋า ฉวยเสื้อผ้าที่อยู่ใกล้สุดยัด

ยงเรียกบุตรสาวดังขึ้นเร

อบโต้เขาครั้งนี้ไม่ได้ เสียงบิดาสั่งดังลั่น พอใจแค่นยิ้มในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

ู ลากกระเป๋าเ

นหรอกค่ะ พอจะไปเอง เชิญพ่อ

ัก “แกจะท

่เหรอคะ พอจะไปค่ะ ทีนี้พ่อกับคนขอ

ฉันจะไม่ยกอะไรให้แกสักชิ้น” พ

พ่อเลยค่ะ แต่อะไรที่เป็นของแม่พอ พ่ออย่าหวังว่

วดด

ู่กันดีๆ นะคะ สักวันพอจะ

้าใส่ พยายาม

ห้แกทั้งนั้น” พ

บมาเอา” เธอยอมเป็นลูกอกตัญญู ในเมื่อบ้านหลังนี้ไม่มีใครต้องการให้

พูดหมายถึงอะไรคะ?”

ได้บอกเดือนฉายหรือแป้งร่ำเหมือนกัน “ไม่ม