ปกติ ไม่ได้มีอาการตกใจแต่อย่า

ห็นเขาไหม แต่เวลานี้ที่มีสายตาของนักศึกษา

รสอนต่อไป แต่สายตาของนักศึกษาชายคนนั้นที่จ้

ร์ก็ได้ ไม่ได้จ้องเธอยัยขวัญเอย

อยปลอบ

ั่วโมงและนายคนนั้นก็หาย

ินไปหาปานใจ ถามเธอปากคอสั่นว่าเห็นอย

ร์โฮสเนี่ยนะ จะเป็นนักศึกษา ปวช. เป็นไปไม่ได้ เขาดูเป็น

็นนะปาน ฉัน

รู้ เดี๋ยวคุยกับท่านแป๊บนะ ” ปานใจว่าพลางเดินออกไปร

ที่โทรไปหาแกล่าสุดเมื่อเช้านี้เพื่อแจ้งว่าการเรียนการสอนกำลังดำเนินไปอ

้องห่วง ไว้ค่อยเจอกัน

โอเค ไว้

ญเอยจัดการเก็บอุปกรณ์เสร็จก็รีบเ

วน์เฮาส์ ขณะกำลังเลือกหยิบผักและผลไม้ใส่รถเข็น อยู่นั้น สายตาก็ไ

มายเธอก็ จำได้ว่าตัวสูง ๆ หุ่นดี ๆ สาย

คิมห

าแอบสะกดรอยตา

นรถไปชำระเงินแล้วออกม

อร์ไซค์บิ๊กไบค์สีแดงคันใหญ่คันหนึ่งกำลังแล่นตามเธอมา

ั่นเทาไปหมด ถ้าหากเป็น

ฟื้นที่โรงพยาบาลเอกชน แห่งหนึ่ง ยัยปานใจที่ไปรับบอกกับเธอว่าทางบาร์โฮสคืนเงิ

เขาเปลี่ยนใจจะม

ือหมายจะแบ

นให้เสร็จสิ้นเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องม

รียกความมั่นใจ ไอ้บิ๊กไบค์สีแดงคันนั้นมันก็เลี

ีบควานหาของในรถที่พอจะใช้เป็น