เหรอครับทวด แล้วพวกหมอพวกตำ

หัวใจวายตายกันทั้งนั้น ไม่ได้มา

เวรกรรม ”

หากไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ทวดก็เตือนแล้ว เล่

่ปู่ถือมันคืออะไรเหรอค

ว้ ที่แกบอกว่านางออกมาปรากฏกายให้เห็น เบื้องล่างเป็นบท

นั่งอยู่เบื้องหน้า มือใหญ่เอื้อมไปรับ

งสองยกขึ้นคล้ายปิดป้องถันคู่งามไว้แต่ก็ปิดไม่มิด ยังแลลอดใต้แขนเห็นเต้าอวบเต่งตึง ต่ำลงมาสู่หน้าท้องราบเรียบแล้วผายออกเป็นสะโพกหนั่นนูน ขาคู่อวบหนีบแนบชิด ชวน

ใช้หมึกปากกาสีน้ำเงินที่ตอนนี้ซีดจางไปบ้างแต่ก็ยังสาม

ให้ชายหลง

ล

รัวอยู่ภายในอกด้านซ้ายราวกับลั่นกลองรบ บทกลอนบรรยายภ

ทั่งความเป็นชายเหยียดขยายใหญ่โตแข็งขึง อยากเหลือเกิน อยากลิ้มลองนางให้ทั่วกายด้วยลิ้น อยาก

เขาตกเป็นทาสเธอแล้ว

นานจวบจนพลบค่ำ ทั้งหมดจึงได้ลงมาเบื้องล่างเพื่อ

บเนี่ย ” วีเอ่ยขึ้นทันทีที่นั่งลงฝั่งหนึ

้า ส่วนทางนี้ก็ผักต้มผักพื้นบ้าน ปลูกเองมั่ง ไปหาในป่ามามั่ง ส่วนนี่ก็ปลาช่อนแดดเดียว บ้านผม

แล้วบุญโทนกับทวดไ

ับ ยังไม่ทันหิว ส่วนทวด มื้อเย็นบางทีแกก็กินข้าว บาง

อย กับข้าวนี่ท่านก็เป็นคนทำใช่ไหม ” ใบหน้าบุญโทนฉายแววอึดอัดอย

ิดไฟหลอดสีส้มสลัว ๆ ไว้ภายใน จึงได้เห็นหญิงนางหนึ่งสวมเสื้อและผ้าถุงสีดำ ผมยุ่งขมวดมุ่นไว้บนศีรษะ นางเดิน

ญโทนต้องทำเหมือนกลัวพ

ิ่งไปเนิ่นนาน ทั้งสี่ก็ยังนั่งนิ่งคล้า

งเสียสติ เสียสติเพราะพ่อของมัน

รนะ ” ทั้งสี่ส่งเส

อนจะสึกมาช่วยทำนาทำสวนที่บ้าน พอเจอกับลำดวนแม่ของบุญโทนก็ชอบพอและได้อยู่กินกัน ก็อยู

าสาทนางสวาทเหรอครับ ”

ๆ มันเป็นคนดีมาเสมอ ก็เลยเสียใจมาก หลัง ๆ เข้าเป็นซึมเศร้าไม่พูดไม่จากับใคร จนเป็นโรคกล้า ๆ กลัว ๆ ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ พูด