มแค่จะบอกว่าเวลาผมซักผ้า ถูบ้าน รีดผ้

หยอกล้อกันไปมาอย่างสนุกสนาน มิวายที่เมษาจะพยายามดึงแขนเพื่อนออกมาให้ห่างจากชายหนุ่ม เพราะยังปักใจเชื่อเสียสนิทกับค

วินวี่ ออกมา

รับ เอ๊ะ หรือว่าหวงผมนะ ” ไอ้เด็กบ้านั่นมันแหย่หางเส

ไอ้เด็กโรคจิต ฉันไม

ๆ แหย่เล่นให้สนุกสนาน ทำไมป้าพูดจ

ูดเดี๋ยวนี้ ใคร ใค

ล้ว ก็อยากมาด่าผมโรคจิตก่อนนี่นา ” ว

กก็นะนังเมษ์ ไปว่าน้องเขาก่อนทำไ

่ นี่แกเข้าข้างผู้ชา

่ใช่อย่างนั้น ” ว

ันมีมารยาท มันจะกล้าข้ามมาเ

าเพื่อจะถามว่าจะติดรถมอเตอร์ไซค์พวกเราไปด้วยไหม แล้วนี่อะไร มาด่ากันปาว ๆ ทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ

เองได้ ” เมษาสวนกลับทันค

องแล้วเราจะไปยังไงนังเ

ู้ ๆ กันอยู่ว่าเป็นยังไง ” ท้ายประโยคเมษาปรายตาไปยังร่างสูงที่ยืนยั่วโมโหอยู่ตรงนั้น เขา

บากก็แล้วแต่นะครับ

“ ไอ้เด็

ากนะที่ดี อย่างอื่นก็ด

้อย่างทันกัน เป็นวินวี่ที่ร

หรือไง เลิกบ้าได้แล้ว ไหน เอาเบอร์ลุงตุ๊กตุ๊ก มาซิ ฉันจะโทรหา ” เมษาเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือในห้องแล้วยื่นให้เพื่อนสาวโดยไม่พูดอะไร เพ

ลุงตุ๊กตุ๊

ห้องเช่าเจ๊ลำไยเมื่อวานน่ะค่ะ เช้านี้จะ

ว เป็นมากเล

อนคนอื่นให้ได้ไหมคะ หนูไม่รู

่ะ ขอให้ป้าหายไว ๆ

ก็เงยหน้าขึ้นมองเพ

ร์เพื่อนตุ๊กตุ๊ก คนอื่น แกก็ว่าเปลี่ยนเครื่องโทรศัพท์ใหม่ ยังไม่ได้บันทึกเบอร์ใครสักคนเพราะทำไม่เป็น ต้อ

รถได้จากตรงนั้น ” ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวไปไหน เตวิทย์ ผู้หล่อล่ำ

ีผู้ชายล่ำเบอร์นั้นขันอาสา วินวี่มีหรือจะปฏิเสธ นางเดินเข้าห้องหยิบกร

ซ้อนมอเตอร์ไซค์ กลัวตกน่ะค่ะ ” เตวิทย์ยิ้ม ๆ ไม่พูดอะไร ก่อนจะขับรถอ

้ชายไม่ได้ เล่นทิ้งกันง่าย ๆ อย่า

วปากไปด้วยอย่างอารมณ์ดีสุดขีด เมษาเห็นดังนั้นก็ยิ่งอารมณ์เสีย เธอเดินกลับเข้าบ้าน

อดที่หน้าบ้าน พร้อมกับที่เจ้าของมันที่ไม่ได้สวมหมวกกันน

ผมไปส่ง ” หญิงสาวเชิด

ฉันไปของฉันเองได้

รอ ไปได้ แล้วจ

ี๋ยวก็ต้องมีรถประจำทางโน่นนี่

ร่วมกิโลโน่นแหละ ส่วนรถประจำทางก็ไม่ค่อยจะมีหรอก นี่มัน

ันไปกับนายแว่นก็ได

ี่ย ไอ้แว่นมันยังไม่ไปตอนนี

ศึกษาทำไม แกอย่าคิดว่าฉันโง่นะ แกคิดจะเอาฉันไปทำมิดีมิร

ห็นผมหื่นแบบเนี้ย

ตาลุ