อ ที่นางทำเรื่อง เสียมารยาท

ห้ข้าขุ่นข้องใด ๆ ข้าก็แค่ระ

ม่มีวันใดที่ข้าจะลืมวันที่ฮูหยินของข้าสิ้นใจ จมกองเลือด

ได้แล้ว มิมีผู้ใดผูกสมั

อง คนทั้งเมืองรู้กันทั้งนั้นว่าพอนางเก

ทารกน้อยที่พึ่งลืมตาดูโลกหาได้รู้เรื่องรู้ราวอันใ

ส่งมาเกิดกระนั

นสิ่ง น่ารังเกียจ เป็นเสนียดจัญไร ยิ่งพวกที่คอ

ีวิตไ

าคมเข้มเป็นประกายกร้าวอย่างน่าก

าเป็นอะไรหรือไ

ยหนุ่มรู้สึกตัว ริมฝีปาก ได้รู

ได้เป็นอันใดไม่ ถ้าเช่นน

ากไปอย่างรวดเร็ว สู่หน้าจวนที่มี

ามารถสลัดดวงตาของช

เสียวสันหลังกับดวงตานั้นที่ดูอาฆาตแค้นดุดันเหลือเ

เหวลึกยากหยั่งถึงขอ

ี่สุด ในจวนอันเป็นห้องนอนของนาง ก่อนจะปิดป

วามเสียใจแ