วกลุ่มคนที่เป็นตัวการใหญ่ที่ก่อเรื่องวุ่นๆ นี้คงมีแค่สามสี่คนเท่านั้น ส่วนคนที่เหลือคงถูกบุญชัยพูดหว่านล้อมจนค

นิดเดียวแล้วนี่ยังเพิ่มคนงานมาอีกทีนี้เราจะเอาอะไรกิน” คราวนี

ขาไม่ทัน เงินเปอร์เซ็นต์นายหัวก็แบ่งให้ทุกคนเท่าเดิม คนที่เข้ามาทำงานใหม่ไม่ได้เงินเปอร์เซ็นต์สักบาท เขาไ

ยยังไม่มาดูแลรับฟังความเดือดร้อนของพวกเราสักนิดเด

ูดขึ้นพร้อมๆ กัน แต่เสียงส่วนใหญ่ดูจะเป็นเ

เชื่อแล้วกลับไปทำงาน รู้ไหมที่ประ

” เมื่อกิตติเปิดช่องทางให้ บุญชัยก็รีบบอกในสิ่งที่ต้องการทันท

อื่นด้วยซ้ำ” เมื่อคนงานที่รวมตัวกับบุญชัยได้ยินสิ่งที่กิตติพูด ถึงกลับหันมามองหน้าบุญช

ามไม่พอใจของบุญชัย ทำให้เหล่าคนงานเริ่มมาออกันที่ปากทางเข้าสวนยาง ตอนนี้ถ้านับกันให้ดีคงมีประมาณห้าสิบกว่าคนได้ เพราะเรื่องที่บุ

าจากทางด้านหลังกิตติ เขานั้นเดินตามมาตั้งแต่กิตติลงจากรถแล้ว พอคนงานเห็นพระนาย บางคนที่ยังเคารพนับถืออยู่ถึงกับยกมือไหว้ บางคนถึง

แม้สีหน้าจะสลดไปนิดหน่อยที่เห็นพระนายมายืนอยู่

น้าของบุญชัยไปตรงๆ ดวงตาของคนที่ได้ชื่อว่านายหัว จ้องมองบุญชัยอย่างแข

นายหัวจะไล่พวกเราออก ใช่ไหม” บุญชัยยังคงเถียงข้างๆ คูๆ ก่อนจะสบตาพระนายด้วยความแข็งกร้าวเช่นกัน แต่ก็คงสู้

ยอมเช่นกัน เขานั้นทำดีที่สุดแล้วในการบริหารคนงานในไร่ที่เพิ่มคนก็เพราะต้องการให้งานมันเดินเร็วขึ้น คนเก่างานก็จะได้ลดลงเพราะ

ังบุญชัยเอ่ยขึ้น เพราะงานสวนนางภายใต้การคุมข

วเอง” เมื่อเห็นว่ามีคนจะตีตัวออ

ธีนี้มาเล่นกับคนอย่างฉัน ฉันยอมได้แต่จะไม่มีครั้งที่สองเป็นอันขาด” คำพูดและสี

นายก็ไม่มีของไปส่ง เลือกเอาเองว่านายต้องการแบบไหน เสียเงินนิดหน่อยให้พวกเราหรือว่าจะเสียเงินเป็นล้านๆ เหมือ

ร้อมเน้นเสียงคำว่าออกไปให้ได้ยินกันทุกๆ คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ ก่อนจะก้าวมายืนตรงหน้าบุญชัย ดวงตาสีดำขลับจ

ที่ไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ สรรพนามที่บุญชัยเอ่ยเรียกพระนายเปลี่ยนไปทันที ก่อนจะพยายามปลุกระด