เย็นจะมีเพียงพิธานกับแพรววดีเท่านั้นที่ทานอาหารด้วยกัน เพราะพักนี้พิชญะมักจะกลับบ้านดึกหรือไม่บางวันก็ไม่กลับเลย แต่กระนั้นพิธานก็ไม่คิดจะตำหนิหลานชาย ด้วยเ

งแพรววดีเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น และหลังจากนั้นหลานทั้งสองรวมทั้งกิจการบริษัททุกอย่างจึงตกมาอยู่ในความดูแลของเขา พิชญะเพิ่งจบปริญญาโทเมื่อสามปี

ของหลานสาวดังขึ้น ดึง

่า

แพรวขอไปค้าง

วครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเก็บอาการเอาไว้ได้อย่างมิดชิด

มหลานสาวสั้นๆ

ิชาคณิตศาสตร์

ให้เขามา

ควรจะเป็นฝ่ายไปหาไม่ใช่เหรอคะ

็กคนนั้นไม่อยากมาบ้านเขา หรือว่าไม่อยากเห็นหน้าว่าท

่อนยังเห็นเอาดอกไม้

ห็นยัยกานต์เปรยๆ ว่า

ยักเกือบจะหลุดยิ้มออกมา แต่ทว่าประโยคต่อม

ะ เนี่ยแพรวก็ว่าจะอาศัยจังหวะนี้ไปเก

ดีนะว่าตาพิชเป็นพี่ชายเรา ถ้าเป็นผู้ชายอื่นอาคงไม่ยอมให้แพรวทำอะไรแบบที่ทำอยู่แน่ๆ” พิธา

ใภ้เท่านั้นเองค่ะอาพิ” แพรววดีบอก

ม่ควรก้าวก่ายนะ เรื่องรักๆ ใ

ต์รักกันได้มันก็ดีไม่ใช่เหรอคะ บ้านเราจะได้ด

วเรา

วทำไ

นก็ว่างอยู่คนหนึ่งนี่ จะได้ลงตัวสามคู่พอ

นต์น่ะ

่าเหมาะก

ู้ชายมีชีวิตชีวามากกว่าค่ะอา” สาวน้อยพูดพลางนึกถึงใบหน้าของเจ้าของชื่อ หมอกันต์...

อบหรือไม่ชอบผู้ชายแบบไหนหรอก

มหา’ลัย อาพิจะอนุญาต

ยว่า

เมื่อรู้ว่าคนเป็นอาพร้อมจะไฟเขียว ไม่ใช่อยากจะมีแฟน เรื่องนั้นยังไ

มั้ย” คราวนี้คนเป็นอาวกกลับม

ะไปเรียนพิเศษด้วยกัน เรียนเสร็จตอนบ่ายๆ อา

บอกเพื่อนเราด้

ูดของอาสักนิด เพราะถือใจซื่อว่าอาคงแค่ฝากบอก เพื