้องฉุ

ห้เลือดกับมายาแล้ว ส่วนเอกยังคงตร

ายาคับ"เจยื่นซองใส่เอกสารส

..รู้แล้วคับว่าเป็นฝีมือของพวก

นสักหน่อย..แค่หอมปากหอมคอก็พอ..หึหึ"เรนรับ

รับคำสั่งแล

จะออกมาเลี้ยงดูส่งเสียตัวเองเรียนเมื่อ3ปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ นี่มายาต้องลำบากขนาดไหนก

น..กับใคร!?"เรนถา

แต่..เอ่อ!"เจตอบแบบอึกอักเพราะไม

เรนถามเส

เข้าไปในห้อง..คนดูแลบอกว่ามักจะมานั่งคุยกับคุณมายาหน้า

ไร!?"เรนถา

บ..เรียนวิศ

วิศวะ!?"เร

าเรียนคอมพิวเตอร

งไม่เข้าใจว่าทำไมมา

ขาเรียนภาคสมทบคับ"เจพูดด้วยน้ำเสียงที่ค

ก็ไม่ใช่รุ่นพี่ของมายา..มึงส่งคนไปตามดูมันไว้..

ี่สนใจมายาอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเขาที่ติดตาม

มาจากห้องฉุกเฉินด้วย

งไงบ้างวะ!?

เดี๋ยวจะย้ายออกมาพ

ดการติดต่อด้วย"เรนหันไปส

รับคำก่อนจ

ี่มีสีเหมือนเงินแต่คนที่ดูออกจะรู้ว่ามันคือทองคำขาว

ราะจี้นี้มันแปลกๆแถมเหมือนเขาจะเคยเห็

ามเมื่อเห็นเรนมองสร

รนพยักห

จี้ทั่วๆไป..แต่เหมือนเป็นสัญญลักษณ

าตั้งแต่ยังจำความไม่ได้..คงไม่มีคนใหญ่โตที่ไหนจะเอา

บประวัติมายามาแล้ว

รงๆเพราะไม่คิด

?"เอกถามอย่างต้

ตอบอย่างจร

งซีไว้ให้ดีๆ..อย่าให้มาแห

ยก็เชิญ!"เรนพ

ีสิวะ!..จะยอมเหรอ..ถึงขนาดลงทุนให้ซี

ครบังคับกูได้!"เ

ูดีใจจริงที่ไอ้หน้าดุอย่างมึงจะมีคนที่ชอบจร

!!"เรนด

กพร้อมกับพยาบาลที่เข็นเตียงคนไข

ชั้นบนสุด"เอ

บคำก่อนจะเข็น

ับลูกน้องของเรนอีกเก

งพิ

นี้ก็เริ่มเช้าแล้ว เขาเป็นห่วงมายามากถึงแม้เอกจะบอกว่าป

เปิดออกพร้อมกับตินที

ยงนิ่งๆเพราะเขาสั่ง

ทั่วเลยคับนาย..เหมือนคิดว่าคุณมายาเห็นหน้ามือปืนเลยจะมาป

ยาบาลไว้ให้ดี..และส่งคนไปตามดูไอ้อีธาน

าย"ติ

คนอื่นที่ไม่ใช่ไอ้เอกกับพยาบาลเข้าเด็ดขาดถ้าไม่มีคำสั

พลางคิดในใจว่าสงสัยเขาและคนอื