ำงานต่อ เพราะการที่เขาเรียกตัวอนวัฒน์มานั้น เขาไม่ได้จะไล่ชายหนุ่มออก แต่ที่

ถ้าเขาไม่ทำตามมีหวังโดนลูกสาวคนเดียวโกรธเอาแน่นอน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีเหตุผลพอที่จะไล่ห

้แนนนี่ไง ไล่นายนี่ออกไปซิคะ” ธัญญ

ะไรผิดซะหน่อยนี่ลูก เรานั่นแหละที่ทำใ

แต่ผู้เป็นพ่อก็ส่งสายตาดุๆ มายังเ

ได้

ายตาที่บ่งบอกถึงความแค้นที่อัดแนน่อยู่ในอกไปให้กับอนวัฒน์ ธัญญาทรตั้งปณิธานไว้ในใจว่าถ้าเจอกันอีกเธอจะไม่ปล่อยค

่พูดคุยกันพอเป็นพิธีคุณไตรรงค์ก็ให้อนวัฒน์กลับไป

รั

จะรักลูกจนลืมหูลืมตา แต่ที่ไหนได้ ก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน แต่แตกต่างจากยัยตัวแสบที่ดูจะไม่ยอมจบเรื่องนี้ง่ายๆ ก่อนจะถอนหายใ

เรื่อย ไหนจะเรียกเธอว่าเจ๊ๆ แต่สักพักก็เปลี่ยนมาเป็นคำว่าแม่นั่นอีก คิดแล้วพัทธนันท์ก็หงุดหงิด ความที่ทนนั่งสงสัยคนเดียวไม่ไหว พัทธนันท์จึงโทรศัพท์ไปหาขวัญข้าวเพื่อนสนิทให้มาช่วยกัน

้าน” พัทธนันท์หันมาคุยกับเพื่อนสาว เพราะเธอได้เล่าเรื่องของต้นน้ำให้ขวัญข

ถ้านายนั่นใช่คนเดียวกันกับต้

กๆ เธอเองก็ไม่ยอมรับที่มีเด็กที่ไหนไม่รู้เรียกเธอแบบนั้น แค่มีอนวัฒน์คนเดียวก็เกินพอแล้ว แต่เมื่อมองสายตาของเด็กคนนั้นที่ส่งมาให้ เธอก็ต้องยอมแพ้ยอมให

เมื่อนึกถึงสมัยเรียนมัธยมที่มีเด็กชายตัวเล็กๆ คอยเดินตามพัทธนันท์ตอนพักกลางวัน แถมยังเรียกว

เรียนมัธยมหรือเปล่า ถ้าต้นน้ำเคยเรียนที่นี่คล

กลับมาจากทำงานก่อน แล้วเราค่

เส้นผมบัง

นไม่รู้จักล่

ชื่อต้นน้ำ นี่ก่อนแล้ว

นร้านเราไปก่อนได้เลย รับรองว่าเย็นๆ

่ยรับปาก เพราะเธอเองชักอยากจะ

ูดคุยสิ้นสุดลง ชายฉกรรจ์ 2 คนนั่งอยู่ในรถกำลังมองมาที่ร้านกาแฟของพัทธนันท์แล้วโทรแจ้งความคืบหน้าไปให้เจ้านายทราบทันที เมื่อรายงานสิ่งที่ได้รับมอบหมา

่งเสียงเข้ามาก่อน และอีกอย่างในร้านก็ไม่ค่อยมีลูกค้าเพราะใกล้ถึง

ี่ขวัญ ห