ากบิดา ทิราภาไม่เคยนึกจะได้ตำแหน่งผู้บริหารสู

ด้ด้วยความที่ยังเล็กนัก แต่คิดว่าคงเป็นเร

่านจากไปในเร็ววัน หรือแม้สักสิบ-ยี่สิบปีข้า

่นสาวคนหนึ่งจะเหงาได้ แต่ก็ตัดสินใจว่าต้องไป เพราะอยากทดส

็นหน้ากันทุกวันใจแทบขาด ถ้าต้องจากตาย...ไม่อ

อยู่ด้วยไปตลอดชีวิต กำลังทำให้เธอทั

ภานนท์นั

หลงลืมลูกสาวคนเดียว อย่างกับว่าจู่ๆ ก็ได้ลูกชายสมใจ แทนที่จะเป็นแค่ผู้ช่วยทำงา

คนอะไร

ไม่เคยห่างหายจากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้

ูเกินฐานะนายจ้างกับลูกจ้างที่บิดามีให้ชายหนุ่มได้นำมา

ี่ไหนกัน หนู

ยๆ พูดต่อกันไ

เอะอะปึงปัง

ได้เอะอ

าเอะอะปึง

เท่านั้น แล้วทั้งหมดนี้ก็เพราะการตัดสินใจปุบปับไม่ย

เพราะรู้ว่าหน

หนูต้องไม่ย

ัดขึ้นก่อนบิดาจะ

อนตากอากาศที่ภูเก็ต คุณพ่อไม่ได้พูดสักคำว่าจะให้หนูมีพี่เลี้ยงตามประกบ แล้วเกิดอะไรขึ้

อพยายามทำเสียงปะเหลาะประโลม “ทำหน

นูออกนอกเรื่องอี

ึ้นฟังว่า

เดินทางไปพบว่าที่ลูกค้าที่ภูเก็ต

ือดดาลนักหนาอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่

จะต้องมีใคร

บคำถามด้วยก

กับที่คุณพ่อกำล

่ดูเกลี้ยงเก

น้าบึ้งหน้างอใส่พ่อประเด็นไม่ได้อยู่ที่

ำเสียงประชด “และหนูก็อยากให้เข้าใจต่ออีกนิด หนูโตพ

ูเหมือนหนูนั่นแหละจะก

ใช้น้ำเสี

ดยังไงคะ

จบประโยคโต้แย้ง “ไม่ใช่เพื่อทำหน้าที่พี่เลี้ยง แต

ม่คาดฝัน

นก็คงไม่ใช่เรื่

กอย่างขัดเคืองใจจ

รถ อย่าเพิ่งค้าน ขอพ่อพูดให้จบก่อน ที่พ่อเห็นว่าจำเป็นในเรื

ล้วอยู่ไหน หรือว่าบิ

ธุรกิจชาวอเมริกัน เวลานี้ได้เดินทางมาพักผ่อนตากอากาศที่ภูเก็ต เลยจะถือโอกาสนี้จัดการเรื่องสัญญาการ

พฯ จึงเป็นหน้าที่ของทางรัตนกิจฯ ที่จะเป็นเป็นฝ่ายนำเอกสารสัญญาต่างๆ ไปให้คีเวลล์ตรว