img มุกร้อยกะรัต  /  บทที่ 10 มาเล่นเกมกันหน่อยดีไหม | 9.52%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 10 มาเล่นเกมกันหน่อยดีไหม

จำนวนคำ:1211    |    อัปเดตเมื่อ:09/02/2023

ยิน เพราะรู้ว่าตนเหนือกว่าสารวัตรคนนี้มาก ถ้าไม่มีดีป่านนี้คงถูกจับตัวได้

อมโยกโย้ แก

้อมูลทั้งหมด เรามาเ

มอะ

รซ่อนตัวหรือหลบหนีออกไปจากท่าเรือแห่งนี้ ถ้าทำพลาดสารวัตรคงรู้ว่าจุดจบคือตาย” ได้ฟังแบบนี้ ทิ

รับค

มจากใจจริงๆ นายตำรวจคนนี้ใจเด็ดและเก่งอย่างที่ร

ก็บอกฉัน

่บางเหตุผลชายหนุ่มก็นึกค้านอยู่ในใจว่าทำไมถึงตรงกันข้ามกับที่เขาได้รู้มา อย่างประเด็นสายที่เป็นคนไทย ชายคนนี้กลับบอกว่าไม่ใช่ เขาทำงานโดยไม่จำเป็นต้องใ

ษเล่น ใครจะรู้ว่าก่อนลมหายใจสุดท้าย คนพวกนั้นนึกถึงอะไรบ้าง รู้แบบนี้เขาน่าจะให้เวลานานขึ้นอีกหน่อย ข้อมูลจะได

ำรวจหน่วยข่าวกรองทำให้ชายผู้เปิดเผยความจริงยิ้มเ

สายตาสอดส่ายหาทางรอด เขาย้อนกลับทางเดิมแต่กลับมีตู้คอนเทนเนอร์ปิดทางที่เข้ามาเมื่อครู่ สถานที่แห่งนี้ไม่มีจุดให้หลบซ่อนมากนัก ทางออกของทิเชษเหมือนก

ลับอับสัญญาณทั้งที่อยู่ในเขตกรุงเทพฯ เหมือนโชคชะตาจะไม่เข้าข้างเขาเอาเสียเลย สารวัตรหน

เร้นทำตัวลึกลับภายในอาคารร้างอีกคนก็เดินออกมาจากมุมมืด ในมือมีอาวุธปืนพร้อมติดอ

ลาล่าห

ยไหล่ผึ่งเพราะการออกกำลังกายมาเป็นอย่างดีให้สมกับเป็นคนใ

ยวนะ กล้าล

้กันและกันผ่านความสลัว เกมนี้สนุกดีจริงๆ

องเล่นใหม่

ดโลก นักวิทยาศาสตร์ที่ใครๆ ก็ไม่ยอมรับ นอกเสียจากเขาที่เป็นเพื่อนกันมานานหลายปี อาวุธที่เพื่อนเขาผลิตไม่มีตัวไหนที่เขาไม่ได้ลอง แต่ที่ประสิ

หนูจนตรอกได้รู้ตัวว่าหมดเวลาซ่อนอีกต่อไป จากนั้นร่างของชายผู้ที่จะทำหน้าที่เพชฌฆาตก็หายไปอย่างกับ

img

สารบัญ

img
  /  2
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY