ล่าครับ...ตอนนี้คนเจ

วงตาของคุณอรรดาชื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความป

คุณหมอกำลังย้ายคุณลุงไปห้องพักฟื้น เราไปรอท

องร่างของคุณอรรดาลงนั่ง เพียงครู่ร่างของคนป่วยก็ถูกบุรุษพยาบาลเข็นเข้ามาก่อนที่ทุกอย่างจะชุลมุนเล็กน้อย ในที่สุดร่างของคุ

มโตของหญิงสาวร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อคิดถึงเรื่องรันทดของตัวเองถึงแม้เธอจะพยายามบอกตัวเองว่าเธอมีความสุขที่มีคุณแม่อธิการทั้

าวทอดมองภาพคู่ชีวิตของคนตรงหน้าอย่างชื่นชม อิจฉาคนที่เกิดมาเป็นลูกของทั้งสองคนนี่เหลือเกิน นั่นส

่อนนะคะ เดี๋ยวแก้มลงไปซื้อขอ

ามองตามอย่างอ่อนใจ นางอยากบอกเหลือเกินว่าไม่จำเป็นต้องไปซื้อของพวกนั้นเองหรอก คนของนางก็อยู่เดี๋ยวใช้ใ

คนป่วย เธอมองของในมืออย่างครุ่นคิด ปล่อยให้คุณอรรดาอยู่กับสามีของเธอจะดีกว่า คนนอกอย่างเธอควรกลับไปยังที่ของตัวเองได้แล้ว ร่างบางเ

ม่อธิการเภตรายืนชะเง้อด้วยสีหน้ากังวล พอเห็นเธอเข้าเ

แม่นึกกั

นไหว้คุณแม่อธิก

ี่ทำให้คุณแม่อ

ไปมา ก่อนจะเอื้อมมือไปจูงมือกมิตตราเดินเข้

ูก...กินอะไ

กมิตตราออกมาทันที แววตาชุ่มน้ำของหญ

ของแก้มทุกครั้งที่ทิ้งแก้มไว้ที่หน้าโบสถ์แห่งนี้ ทำใ

าศที่เริ่มหนาวเสียงเด็กน้อยคนหนึ่งร้องเสียงดังอยู่หน้าประตูโบสถ์ ทั้งบาทหลวงและพวกเธอต่างวิ่งเข้าไปดูจึงเห็นเด็กน้อยหน้าตาน่ารักคนนี

้เกิดมาลืมตาดูโลก แก้มควรดีใจที่เกิดมาอวัยวะครบสามสิบสอง ชีวิตของเรา

งของเธอ ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะคิดโกรธจะเกลียดผู้ให้กำเนิด แต่ก็มีบางครั้งที่นึกน้อ

มก็อดคิดไม่ได้ว่าไม่มีใครรักแก้

ทำให้คุณแม่อธิการยกมือขึ้นล

องคน คุณพ่อบาทหลวงอีกหนึ่งคน พวกเรารัก

มิตตราเงยหน้าขึ้นมองด้วยใบหน้าท

ะ...แค่นี

อธิการเภตรา เธอยังมีน้อง ๆ ที่น่ารักอีกหลายคน คุณแม่อธิการที่เธอรักมากและคุณพ

ยังไม่ได้เล่าให้แม่ฟังเลย คนที่

เครียดเมื่อถามถึงคนเจ็บที่ประสบอุบ

็นลูกหลานแกมาเลย หรือแกไม่มีลูกก็ไม่รู้...แต่ถ้ามี เขาก็ใจร้ายมากที่ปล่อยให้แม่เฝ้าพ่อเพี

าร แก้มก็ไปเยี่ยมคุณลุงคนนั้นบ้างก็

...เรื่องที่เธอรู้ว่าคุณลุงคนนั้นไม่ได้ประสบอุบัติเหตุ แต่เป็นเพราะมีคนตั้งใจคิดจะฆ่าแก และเธอก็ได้ยินคนร้ายคุยกัน แต่ถ้าบอกไ