ร” เขาถามย

อย่างน้อยก็หนีจากสิ่งมีชีวิตที่เลื้อยผ่านขาของเธอเมื่อครู่ แต่แล้วร่างสูงใหญ

อปทุมมา เพียงชื่อก็สะกิดหัวใจของดร.เธียรเข้าแล้ว เธอจบจากมหาวิทยาลัยไร้

พบว่าสิ่งเหล่านี้ดูไม่จริงราวกับมีอะไร

ใจที่เหมือนมีตัวอะไรมาเลื้อยผ่านตรงขาของเธออยู่เลย แล้วผู้ชาย

ได้ยินเรื่องราวของคำสาปพญานาคราชนั่นมาทั้งวันก็เลยติดหูติดปากพูดอะไรออกไปแบบที่แทบไม่ได้ใช้ส

รงเหนือเนินอกสะดุดสายตาเขาแวบเดียวก่อนจางหาย เธี

เธอไปแล้ว แต่นี่เขากลับรู้สึกได้ถึงม่านมนต์ที่ปิด

ผิดจากธรรมชาติของมนุษย์ที่เขาเคยกวาดมองอดีตหลายต่อหล

ดินงานลอยกระท

ูกคลื่นมนุษย์ปิดบังร่างของเจ้าหล่อนราวกับถูกมนต์จากใครพรางตาเขาอีกครั้งจนมองไม่เห็

้องประชุมใหญ่ ถ้าไม่พอ ใช้โถงด้านล่า

่ะคุณ

จากใบหน้าที่ยิ้มอยู่ก็เริ่มห่อเหี่ยวลง อดพึมพำ

านอย่างเดียวเ

เธียรไหมคะ คนนี้หรือเปล่าคะที่ว่าเป็นป

ยรฮีไม่ได้เป็นท่านประธานหรอกนะคะน้

พูดราวกับเพ้อออกไปว่า “จะเป็นอะไรก็ช่างเถอะค่ะ เผลอ ๆ ที่ปรึกษาอาจเป็นคนคุมทุกอย่างเลยก็ได้ใครจะรู้ใช่ไหมค

ิวรู้ไหมคะว่าเพื่อนของพี่แตมที่อยู่ประจำ

ปกมิวเลย ค่อ

ที่ชายหนุ่มเดินจากไปแล้วก็สูดลมหายใจเข

วอะไรลื่น ๆ มีเกล็ดพาดผ่านไปกับข้อเท้าและเท้าของเธอ หญิงสาวพ่นลมออกจากปาก นึกระแวงพร้อมลูบมือไปตามลำตัวสะด

ฝันร้ายถึงเจ้าตัวพวกนั้นหรอกนะ คิดแล้วก็ตรงไปยังที่นอน คลุมโปงปิดตาลงจนสนิท ก่อนหลับเธอยังพบว่าคำสาปท่อนนั้นวนเวียนอย

ังที่พำนักของเขาพร้อมกับความคิดที่ว่าหญิงสาวคนนั้นเอ่ยค

งพูดมัน หากจิต

เขาต้องหา

้องให้ยัยหนูกลับมาลงผ

บ้านไม้ที่ล้อมด้วยท้อง

ทั้งสองใช้ชีวิตเรียบ ๆ ไม่ให้ดูโดดเด่นนัก ปล่อยให้ชีวิตไหลไปตามกาลอย่างที่มนุษย์ควรเป็นแ

นจะมีใครตามเจอตัวยายหนูเจอเลย

าใจไป หากทางนั

าไม่มั่นใจในอาคมของพวกเราหรอกหรืออย่างไร เผลอ ๆ ไอ้พ

ม่เห็นด้วย "ท่านเทวาสั่งไว้อ

่กล้ามีปากมีเสียงเถียงอะไรออกมาอีก คนขู่จึงรีบสั่

ไปยังโทรศัพท์อย

ยมนี่ก็ไร้ค่าสิ้นดี” พูดจบหยิบของที่ว่าน