าที

หรือว่า..โอ้ยแกนี่

ับไม่เจอพอนึกไปนึกมาเธอคิดว่าจะเป็นช่วงที่เธอจ่ายเงินค่าหนังสือแล้วทำหล่นแน่เลยเธอชอบเจอเหตุการณ์แบบนี้เป็นประจำหญิงสาวเตือนตัวเองหลายร

อมือถือเครื่องสีชมพูที่ใส่

งจะเอามาฝากที่พนักงานเป็นแน่หรืออีกอย่างก็คือเอาไปเลยอันนั้นมันก็เป็นความซวยของเธอแล้วหละถึงแม้เธอจะ

งนี้ใช่

อของเธอขึ้นมาจากหลังเคาเตอร์พร้อมถามว่าเครื่องนี้ใช่ของเธอหรือไม่สีชมพูสวยหวานขนาดนี้ก็ค

ที่หน้าเคาเต

นนี้เค้า

อกไปแล

ราะว่าเธอจะขอบคุณเขาสักครั้งที่ช่วยเก็บมือถือแล้วส่งให้กับพนักงานแต่ก็ได้คำตอบจากพนักงานว่าเขาออกไปแล้

.3

แรม

อยได้แต่งตัวแบบนี้เท่าไรเลยไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรนักหญิงสาวอยู่ในชุดเกาะอกกระโปรงสั้นสีชมพูกับรองเท้าส

เอกำลังประหม่าวันนี้เธอเองก็พึ่งจะได้เห็นหญิงสาวในลุคที่แปลกตาออกไปเธอเองยอมรั

างเห็นได้ชัดเธอเองเป็นคนที่เด่นสุดของรุ่นในสมัยที่เรียนม.ปลายแต่มาวันนี้เพื่อนๆทั้งหมดกลับสนใจมีนชญามากกว่าเพราะเ

็มาแขวะเพื่อนเธอหญิงสาวคิดว่าคนเราเวลาโตขึ้นนิสัยหรือสันดานไม่ดีมันจะเปลี่ยนแล้วเสียอี

แต่เกิดอย่างฉัน” วาวารู้สึกหมั่นไส้กอหญ้าที่ออกโรงปกป้องเพื่อนดีนักเธอเลยเห็นว่าหญิงสาวนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่ามีนชญ

กันเพราะจะจนหรือจะรวยก็คนเหมือนกันเธอโชคดีที่มีสามีเลี้ยงแต่เมื่ออีกฝ่ายเล่นสงครามน้ำลายกับเธอมาเธอก็จะเล่

ได้จี้ใจดำของเธอมากพร้อมจะเข้าไปทำร้ายกอหญ้าแต่มีมี

ะทนไม่ไหว” อยู่ๆก็มีหญิงสาวสวยร่างสูงหุ่นดีแต่น้ำเสีย

เดียวคงสู้ทั้งสามไม่ได้แน่จึงเดินรีบเดินออกไปอย่างเจ็บใ

สาวสองร่างสูงหันมาถามหญิงสาวทั้งสองตรงหน้าว่าเป็นอะไรห

หรอ” มีนชญารู้สึกไม่คุ้นหน้าคนตรงหน้าสักเ

จนแกจำสาวแซ่บของ

ูดว่าเธอนั้นเป็นใครฉายานี้เป็นใครไปไม่ได้นอกจากนภดลเพื่

กับทำหน้าตกใจตามกอหญ้าทันทีเธอเผลอเรียกชื่อคนต

ี่ยนชื่อแล้วเป็นนาตาลีแล้วก็เรียกฉันว่าแน็ทต