ะ มันคนล

ประโยชน์อะไรเลยหากฉันยังจมอยู่ในควา

้างตัวทุกซอกทุกมุม พยายามไม่มองเงาสะท้อน

วามจริงที่น่ากลัวอีกอย่างก็กระแทกใส่ฉันจนเซ เมื่อฉัน

เหลืออยู่ ยืนยัน

แต่ฉันก็ผ่านการเรียนในวิชาเรียน และประสบการณ์ทางโลกผ่านการฟัง...ฉันพยายามคิดหาวิธีป้องกันอย่างละเอ

ฉันก็รอช

วยที่ฉันควรใช้ตั้งแต่สามชั่วโมงก่อน คนขายส่งยาบางอย่างให้ฉันโดยไม่คิดจะถาม คงเพราะสภาพของฉันชวนใ

ยมาแล้ว ฉันก็ควรทำอะไร

อยู่ด้านในตั้งแต่ช่วงสายจนค่ำโ

เว้นคนที่มาจากประเทศเดียวกัน ผมยิ้มให้ ยกแก้วบรั่นดีขึ้นจ

าพูดเหมือนนอนอยู่ใต้เตียงผม มันเดาถูกเผงเสียด้วย ผมจัดชุดใหญ่ไฟกะพริบให้กับแม่สาวอึ๋มที่เพิ่งรู้ว่าหล่อ

ตรองแล้ว ไม่ใช่เรื่องดีนักที่ผมจะโพนทะนาเรื่องค่ำคืนสุดต

ช้ามีสอบ คิดว

รอจะทำไม่ได้ ยังไงปีนี้ฉันก็เรียนจบอยู่แล้ว” ผมรั้งเวลาเกินกำหนดท

งนิธิกิจไพศาลคงแห

งยัยธารได้เหรอวะ ยัยนั่นทำเรื่องจบตั้งแต

วยล่ะ หล่อนจะอยู่ หรือจ

างตาให้รำคาญก็ดีถมเถ แต่ตอนนี้ไม่ใช่ไง ผมนึกถึงรสสัมผัสที่เกิดขึ้นและตัดใจไม่ลงเสียด้วย จะพูดตร

้องเป็น

น ไม่ชอบให้ตัวเองเป็นหัวข้

ารนักวะตฤณ” พอถ

ั้งแต่ผมนอนกกหล่อนไว้ทั้งคืนแล้ว ธาริกาไม่ได้มีกลิ่นน่ารังเกียจ คงเพราะงานต่ำๆ ที่หล่อนทำเลยพลอยทำให้กลิ่นไม่พ

ที่ถูกใจคุณตฤณคงไม่พ้นน

นสูง ผมลืมผู้หญิ