นวันพระจั

ก็ทุลักทุเลไม่น้อย ผมคิดง่ายๆ แค่เปลือก

ลวงตาทั้งสิ้น ผิวของหล่อนนุ่มนิ่ม รูปร่างกลมกลึง

อนไว้บนเที่นอนเก่าๆ ที่มีชิ้นเ

ทรงตัวนั่ง ทำท่าจะถอดเสื้

วผมร้อนวาบ ไอเหง

ธารขอถอดเ

ดออกไปทางศีรษะตาปรอย เสื้อตัวใหญ่ผ้ายืดนั่นผ่านลำคอและลาดไหล่ เหงื่อเม็ดเล็กๆ แข่

งพล่านเพราะกลั้นลมหายใจแถมน้ำลา

านมานานจนเนื้อผ้าโปร่งบาง ปลายจะงอยถันสีระเรื่อชูชันแทบทะลุกรวยผ้าบางๆ นั่นชวนให้ดูดดื่มจนผมต้องรีบปรามตัวเองในใจ ผมไม่ใช่หนุ่มนักรั

ือดกำเดากระฉูด ผมกลั้นใจรอเวลาที่แสนทรมานนี่จะสิ

ึ!

ผมจิปาก พยายามไม่มองเนินหน้าท้องราบเรียบกับโค้งสามเหลี่ยมนูนเด่นกึ่งกลางหน้าขา สติของผมกระจัดกระจ

อื้ออึงในใจ พอกันที!! ผมไม่ควรเสีย

่มหยุ่น สัมผัสความอวบอิ่มที่

เอะ อ๊ะ

ต่ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นไม่ได้หยุดลง มีใครบางคน ฟอนเฟ้นเนินอวบของฉัน จนฉันหัวหมุน ปลายนิ้วแข็งร้

ปทั่วเนินทรวง สัมผัสผิวน

ะผลักไสใครบางคนที่คุ

พร้อมกับแอ่นร่างกายขึ้นสูงเพื่

ำ พรมจุมพิตเ

๊ะ

องผมตวัดปัดป้าย เสีย

กายขนาดพอดีมือ แต่ให้ความรู้สึกดีๆ มากกว่าผู้หญิงทุกคนที่ผมเคยสัมผัสมา เต้าเต่งนุ่มดุจกำมะหยี่ ครัดเคร่งน่าฟัดเ

่าที่พื้นแข็งๆ ตวัดปลายขาเรียวของเธอขึ้นพาดบ่า ก่อนจะโน้มใบหน้าลงสู่เป้

ย ฉันพยายามหุบหน้าขาเข้าหากัน แต่ทำแบบนั้นไม่ได้ ผู้ชายตัว

ทำให้ฉันทรม