ยู่ตรงหน้าเธอ “กล้านักไม่ใช่เหร

องคุณค่ะ” หย่าหยิงยังคงก้ม

มู่เฉินไม้เชื่อว่าเธออยากจะไปเรียนจริง ๆ เขาค

รียนแล้วงั้นเหรอ？ อีกสองปีเธอก็จะเรียนจบ

เดินเข้าห้องน้ำไป แต่หย่าหยิงก็ยังคงยืนรอเข

แน่น หันหลังเพื

มู่เฉินเ

ซฟา เห็นเขาจุดบุหรี่ขึ้นสูบ ทำให้

ออกมา หย่าหยิงหันไปมองเขา แล้วเธอก็รู้สึกกลัว เธอกลัวว่า

ากเห็นเธอหันหลังไป มู่เฉินก็พูดข

ล้วเอ่ยถามขึ้นว่า “ค

่อให้เธอหันมาสบตากับเขา “มีผู้ชายสักกี่คนที่รอเธออยู่ข้างนอกนั่น เธอ

ง ๆ ” ถึงแม้คำพูดของเธอจะดูไม่น่าเชื่อ

งงานกับผู้ชายคนนี้แทนหย่าหลิน นั้นก็เพื่อปกป้องตระ

เธอทำในตอนนี้ก็เพื่อตอบแทนบุญคุณ แ

คนโกหก！” แล้วมู่เฉินก

กหน้ารับ เธ

ธอจะต้องเจอกับอะไร！” มู่เฉินอยากรู้ว่าฉิน

น” เธอให้คำมั่นกับเขา แต่ต่อไปเธอคงไม่ได้ไปทำงานพิ

ลงไปได้แล้ว！” เขาไม่อยากให้ห้องของเ

คุณเหลิ่ง” เธอพยายามอยู่ให้ห

พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดทอดทิ้ง ทำให้เธอต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปชั่

รอีก เขามองเธอเดินอ

ือเท่านั้น ถึงห้องจะเล็กแต่ก็มีหน้าต่างบานใหญ่ซึ่งรับแดดได้เป็นอย่างดี เธอรู้สึกพอใจห้องนี้ม

ด้สั่งอะไรก็ให้คุณอยู่แต่ในห้องนี้ ถ้าม

นห้อง ของใช้ส่วนตัวของเธอยังอยู่ที่บ้านตร

องใช้ที่จำเป็นสักหน่

ที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ‘

าว่า เจ้านายของเธอจะแต่งงานกับคุณหนูไฮโซที่ทำอะไรไม่เป็นเลย แต่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเธอ

อย่างคล่องแคล่ว น้าเหอจึงถามขึ้นว่า

ค่ะ” เมื่อก่อนตอนที่เธออยู่บ้านตระกูลฉิน เธอต

อ น้าเหอมองดูหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้ากำลังเตรียมอาหารอย่างคล่องแคล่

าม ขณะกำลังยืนล้างผัก เธอไม่อยากทำให้มู่เฉินไม่พอใ

ต่ก็เข้ากับคนง่าย ท่านไม่ค่อยเลือกทานด้วยค่ะ น้าเหอเป็นแม่

าเขา มันทำให้เธอตัวสั่นทุกครั้ง และเธอก

ามองมาก็ทำให้เธอรู้สึกเ

อจะพยายามอยู่ที่นี้ให้ได้ ถ้าเขาต้องการอะไรเธอก็จะทำตามที่เขาต้อง