้พวกเราอยู่ด

มเย้ยหยัน ก่อนจะก

ค้า ที่จะให้ผู้หญิงสองคนรับส่งกันไปมา เข

เหนียนไม่ออก คิดว่าเขาทำแบบนี้เป็นเ

ม่อาจเข

กแต่งงานกับเจี่ยน

งและอ่อนไหวง่ายของฟู่เซิ่งเหนียน เขาสีหน้าด

ยกลับไปที่ฟู่ซื่อ

อนที่เขาไล่เธอออกไปก็เผ

ิ่งเหน

าไว้ สายตาโกรธเกรี้ยวราวกับจ

.

็นแบบนี้ เจี่ยนเหยาก็อ้าปากค

สูงจากพื้นจรดเพดาน จุดบุหรี่หนึ่งมวน ล้วง

่งมวน เขาก็หันหน้ากลั

แค่กาแฟแก้วหนึ่งที่เย็นไปตั้งนานแล้ว และย

ะหย่าร้าง

ที่จะได้ตัดความสัมพันธ์กับเจี่ยนเหยาทันทีที่เซ็นชื่อเสร็จ แต่พอเธอเซ็นช

ห้เขากับเจี่ยนเหยาอยู่ด้

ขาเองก็ยังไม่

..

ายฤดูใ

ำคืนค่อนข้

นไปมาตลอดทั้งวันเหมือนกับวิญญาณ เธอไม่

บไม่มีความกล้าพอ ลังเลอยู่ตรงประตูโรงพยาบาลอยู่นานสองนาน มองรถกับคนที่สัญจรผ

ใครจะไปรู้ว่าทันทีที่มาถึงประตู ก็ได้ยินเสียงของเมิ่งเหม่ยจู๋สั่งกำชั

้ำเสียงแผ่วเบา แต่ว่าเต็มไปด้วยความหนักแน่น “หนูจะไม

่ ทำไมลูกถึงไม่คิดคำนึงถึงตัวเองบ้างเลยนะ เขาไม่อยากหย่าลูกก็ต้องไปเร

ุขภาพในปัจจุบันนี้ของหนูอาจจะไม่สามารถรับการปลูกถ่ายไขกระดูกได้อีก มีแต่ต้

ม่ได้หมายความว่าใ

่ว่าฟู่เซิ่งเหนียนไม่พูดถึงเรื่

้นหลังจากที่ผ่าตัดแล้วเสียอีก แต่คิดไม่ถึงว่าอาการป่ว

่เจี่ยนซือปฏิเสธ