กันอยู่นานก่อนจะผล็อยหล

ียบ ๆ เธอห่มผ้าห่มให้ห

่บนศีรษะ เขาถามขึ้นด้วยความห่วงใย “

ณพ่อบ้าน หูเถาหลับไปแล้ว หวังว่