็พอแล้วใ

ริโอะ ก็ออกมาโทรศัพท์ไปหาคนคนหนึ

งได้ดีมากเล

ปลงเสียงอีกที เขาคือชายที่ฉันรักและเกลียดที่สุด ‘เดนไร ฮิเ

งฮิเดะก็เตรียมเซอร์ไพรส์แบบที่มาซาโยชิบอกจนทำให้ฉันคิดไปว่าบางทีสองคนนี้อาจจะช่วยกันเตรียมแผนเซ

ั้นก็ทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวผ

เธอคิดยังไงกั

ามรู้สึกจำนวนมากทำให้รู้สึกเหมือนกับได

ไม่มีอะไรมากกว่านั้

งโดยเน้นที่คำว่า ‘เพื่

นต่อให้จะไล่หมอนั่

เอ

ย ถึงฮิเดะจะพูดด้วยท่าทางร่าเริงเหมือนกับทุกครั้งที่อยู่ด้ว

าโยชิสนิทกันมาก

ได้พูดว่าจะไล่มาซาโยชิอ

ายความว่

กไปด้วยเส

นมันแอบชอบเธอ

ิงเหมือนที่ผ่านมา แต่แฝงไปด้วยค

้านั่นจะได้เธอไปไงล่ะ อันที่จริงแค่นั้นก็น่าจะพอแล้ว แต่เจ้านั่นก็ยังดื้อชอบคนที่มีเ

วนี่! ทำไมต้องไล

ังใส่ แต่ฮิเดะก็ยังไม่

ำงานในแผนกเดียวก

ุผลแค่นั้น

ับว่าตลอดที่ผ่านมาแปดปีฉันไม่เคยทำความเข้

็นของตัวเองให้ได้โดยไม่สนวิธีการ แต่ถ้ามันมีใครห

สดงสีหน้าแบบนี้ให้ฉันเห็น เป็นสีหน้า

้านั่น ฉันเลยลดโทษให้เป็นการไล่ออกแ

าหารมาเสิร์ฟแล้วเริ่มกินมื้อค่ำที่ให้เซฟในโรงแรมเป็นคนเตรียมไว้ แม้อาหารทั้งหมดท

พูดอะไรบางอย่างกับฉันท

ุ่งนี้ที่รักต้องเป็นคนไปไ

อ๊ะ

รั้ง ภายในหัวตอนนี้ว่างไปหมด ไม่อย

มต้องเป็น

้วก็ห้ามให้เจ้านั่นรู้ตัวก่อนล่ะ ถ้าฉันจับได้ว่าเธอโทรไปบอกหร

าคบกับคนที่บิดเบี้ยวได้ถึงขนาดนี้ แ

้วจำใจต้องไล่หมอนั่นออกด้วยล่ะ ส่วนเรื่องเ

เข้าใ

ได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของฮิเดะกับความเสียใจที่ตัวเองเป็นต้

สถานการณ

ไม่ทำให้เธอรู้สึกแย่แบบนี้อ

ัพท์แนบหูอยู่ น้ำตาไหลลงมาไม่ยอมหยุด ถึงสิ่งที่ฉั

อคำตอบที่ถูก

าซาโยชิ ขอ

โทษเพื่อนสนิทที่ไม่ได้